Birds of My Neighborhood

L-FM (diverse uitzendingen)

2011-12-28T13:00:00.011+01:00

In verband met mogelijke copyright problemen zal ik vanaf heden enkel de playlist van de uitzendingen online zetten en dus niet meer het audiogedeelte. Aangezien het al een tijdje geleden is dat ik een uitzending online heb gezet, volgen er hier 7 in één keer.

Bob Dylan (14-06-2011)

Bob Dylan – The Times They Are A-Changin’; Ernst Jansz – Zware Regen (A Hard Rain's A-Gonna Fall); Bob Dylan – Song to Woody; O.V. Wright – Blowin' In The Wind; Uncle Earle – Wallflower; Nanci Griffith – Boots of Spanish Leather; The Rolling Stones – Like a Rolling Stone; Nina Simone – I Shall Be Released; Van Morrisson – It’s All Over Now, Baby Blue; Matthew Sweet and Susanna Hoffs – It's All Over Now, Baby Blue; Eleanor Shanley – One Too Many Mornings; Eliza Gilkyson – Chimes of Freedom

Bob Dylan – Simple Twist of Fate; Cat Power – Stuck Inside of Mobile With the Memphis Blues Again; Johnny Cash – Wanted Man; The Persuasions – The Man in Me; Bob Dylan and Joan Baez – With God on Our Side; Tim O'Brien – Maggie’s Farm; Gretchen Peters and Tom Russell – Billy 4; Emmylou Harris – When I Paint My Masterpiece; Eric Clapton – Knockin’ on Heaven’s Door; The New Journeymen – Mr. Tambourine Man; The Byrds – My Back Pages; The Byrds – You Ain’t Goin’ Nowhere

Engeland (05-07-2011)

The Albion Band – Get Up and Do It Again; Lonnie Donegan – Wabash Cannonball; Silly Wizard – When Summer Ends; Kat Flint – Go Faster Stripes; Steeleye Span – All Around My Hat; Kitty, Daisy & Lewis – Going Up the Country; The McCalmans – I Feel Like Buddy Holly; The Clash – London Calling; Hamish Imlach – Goodbye Booze; Karine Polwart – I’m Gonna Do It All; Runrig – Dance Called America; Laura Marling – New Romantic; Steve McDonald – Wild Mountain Thyme

Frank Turner – Photosynthesis; Andy Stewart – The Lakes of Pontchartrain; Pete Molinari – Sweet Louise; Ralph McTell – Streets of London; The Sex Pistols – God Save the Queen; The Tannahill Weavers – Logie O’Buchan; Billy Bragg – A New England; Iona – Kells; Laura Hocking & The Long Goodbye – Talented Tailor; Magna Carta – MacKenzie; Jon Langford – Nashville Radio; Maddy Prior – Sheath and Knife

Sing-a-long (06-09-2011)

John Fogerty – Bad Moon Rising; Todd Snider – Beer Run; Bruce Springsteen – Pay Me My Money Down; Hank Williams III – Dick in Dixie; Hank Williams – Honky Tonkin’; Quartetto Cetra – Nella Vecchia Fattoria; Buffy Sainte-Marie – The Universal Soldier; Mary Chapin Carpenter – Down at the Twist and Shout; ; Fats Domina – Shake, Rattle & Roll; The Hackensaw Boys – Nashville; Harry McClintock – The Big Rock Candy Mountain; ; Alison Krauss & Gillian Welch – I’ll Fly Away; Eva Cassidy – Imagine; Graham Lindsey – Ain’t Enough Liquor; Country Joe & The Fish – The Fish Cheer/I-Feel-Like-I’m-Fixing-to-Die-Rag; Dixie Chicks – Long Time Gone

Joe South – Games People Play; Bruce Springsteen – American Land; Van Morrisson – I’ll Tell Me Ma; Audrey Auld – Shove It; Johnny Cash – Sea of Heartbreak; Corb Lund – The Truck Got Stuck; Waylon Jennings – It Doesn’t Matter Anymore; Lyle Lovett – Stand By Your Man; Kasey Chambers – We’re All Gonna Die Someday; The Eagles – Take It Easy; Robbie Fulks – Let’s Kill Saturday Night; The Byrds – My Back Pages; The New Main Street Singers – Potato’s in the Paddy Wagon; Linda Ronstadt – Blue Bayou; Eliza Gilkyson – Buffalo Gals; Carlene Carter & Ronnie Dunn – Jackson

Kleuren (04-10-2011)

Inneke 23 & The Lipstick Painters – Black; Twilight Hotel – Mahogany Veneer; Mariah Ver Hoef – Azure Sunshine; Country Sedan – Violet; Nathaniel Rateliff & the Wheel – Oil & Lavender; Ferraby Lionheart – Yellow Wings; Liz Stringer – City Colours; Mike McClure Band – Colors Fade to Grey; Israel Nash Gripka – Red Dress; The Wood Brothers – Blue and Green; Robert Earl Keen – Paint the Town Beige; John Mellencamp – Pink Houses; Gurf Morlix – Rainbows and Ridges

Johnny Cash – The Man in Black; Gillian Welch – Six White Horses; Chip Taylor & Carrie Rodriguez – Red Dog Tracks; Cowboy Junkies – Blue Guitar; Heidi Talbot – Sally Brown; Doc Watson – White House Blues; Uncle Earl – Black-Eyed Susie; Bill Monroe & the Blue Grass Boys – Blue Moon of Kentucky; Bob Wayne – Gold; Fats Domino – Blue Monday; Merle Haggard – Silver Wings; Grey DeLisle – Big Yellow Peaches; Rosalie Sorrels – Green Rolling Hills of West Virginia; Buffy Sainte-Marie – Soldier Blue; Johnny Cash – Green Grow the Lilacs; Boxcar Willie – White Line Fever

Blues (01-11-2011)

Eden Brent – Blues All Over; Doc Watson – Deep River Blues; Rita Hosking – Montgomery Creek Blues; Woody Guthrie – Talking Dust Bowl Blues; Hurray For the Riff Raff – Young Blood Blues; Taj Mahal – Fishing Blues; Zoe Muth and the Lost High Rollers – Harvest Moon Blues; Uncle Earle – D & P Blues; Jewel – Snooze Button Blues; Riley Baugus – Lonesome Road Blues; Kellie Rucker - Blues is Blues; Jon Shain – Dyehouse Blues

Catherine MacLellan - Churchbell Blues; Guy Clark – Instant Coffee Blues; Cary Ann Hearst – Forsaken Blues; Those Darlins – Cannonball Blues; Shannon Whitworth – I Got the Blues; Sam McGee – Railroad Blues; Cat Power – Stuck Inside of Mobile With the Memphis Blues Again; Ella Mae Morse – The Blacksmith Blues; Terri Hendrix – Hand Me Down Blues; Elvis Presley – Mean Woman Blues; Kirsten Thien – Wild Women Don't Have the Blues; Steve Earle – Continental Trailways Blues; Robyn Ludwick – Out of These Blues; Carrie Rodriguez – Rex’s Blues

Weer (29-11-2011)

Nitty Gritty Dirt Band – Walking in the Sunshine; Amelia White – Tiny Drops of Rain; Terri Binion – Come Another Hurricane; JT Nero – Oh! Sunny Day; Doug Sahm – Texas Tornado; Tom T. Hall – Cloudy Day; Eva Cassidy – Early Morning Rain; Peggy Sue – February Snow; Gretchen Peters & Tom Russell – Snowin’ on Raton; Tim O’Brien – The Sun Jumped Up; Townes van Zandt – Don’t Let the Sunshine Fool Ya; The Bangles – Hazy Shade of Winter (accoustic version); Drive-By Truckers – Tornadoes; Ben Gilmer & The Sidearms – Dark Clouds

Eric Clapton – Fall Like Rain; The Good Lovelies – Made For Rain; Kris Kristofferson – Here Comes That Rainbow Again; American Aquarium – Hurricane; Tony Joe White – Rainy Night in Georgia; Jake La Botz – The Sky is Wide Open; Ray Wylie Hubbard – The Sun Also Rises; Larkin Poe – Long Hard Fall; The Be Good By Tanyas – Rain and Snow; The Sunny Cowgirls – Summer; Luka Bloom – Cold Comfort; Ben Bedford – You’re the Weather; Chip Taylor & Carrie Rodriguez – All the Rain; Steve and Ruth Smith – Blue Ridge Mountain Sky; Old Crow Medicine Show – That Evening Sun

Bluegrass (27-12-2011)

Bill Monroe & His Bluegrass Boys – Blue Moon of Kentucky; Trampled By Turtles – Wait So Long; The Louvin Brothers – The Family Who Prays; Sarah Jarosz – Annabelle Lee; Ralph Stanley & The Clinch Mountain Boys – Rank Stranger; Steve Martin & The Steep Canyon Rangers – Women Like to Slow Dance; Harry McClintock – The Big Rock Candy Mountain; Count This Penny – I’m Gone; Flatt & Scruggs with The Foggy Mountain Boys – Get in Line Brother; Hayseed Dixie – Bohemian Rhapsody; Mississippi John Hurt – Here I Am, Oh Lord, Send Me; Split Lip Rayfield – Redneck Tailgate Dream; The Cox Family – When God Dips His Love in My Heart; The Blue Grass Boogiemen – The Lovin’ Machine; The Ballachulish Hellhounds – From Glencoe to Virginia; George Davis – Sixteen Tons; Grandpa Jones – Old Mountain Dew; John Mellencamp – Do Re Mi

The Ballachulish Hellhounds – Shady Grove; Freakwater – A Song You Could Cry For; Old Crow Medicine Show – Wagon Wheel; Stanley Brothers and the Clinch Mountain Boys – Angel of Death; The Meat Purveyors – TMP Smackdown; The Lonesome River Band – Talkin’ to Myself; Chris Thile & Michael Daves – Little Girl of Mine in Tennessee; Levon Helm – The Girl I Left Behind; Susie Glaze – Albuquerque; Robin & Linda Williams – For Better or Worse; Pete Seeger – Old Dan Tucker; Darin & Brooke Aldridge – Light from Heaven; Emmylou Harris & The Nash Ramblers – Scotland; Del McCoury & The Dixie Pals – Take Me to the Mountains; The Wailin’ Jennys – Glory Bound; The Lynn Morris Band – You’ll Get No More Out of Me

Woody Guthrie's "New Years Rulin's"

2011-12-26T23:01:00.011+01:00

Eind 1941 schreef en illustreerde Woody Guthrie zijn 33 (goede) voornemens in zijn dagboek. Zoals ook vaak in zijn muziek, humoristisch met een serieuze ondertoon.

Via WoodyGuthrie.org.

Sea Bell - Sea Bell (2011)

2011-12-25T00:57:00.006+01:00

"Rainy Boys"
In 1968 vormden een viertal Engelse muzikanten de groep Blind Faith. Eén album en één jaar later viel deze band ook alweer uit elkaar. De tienkoppige formatie Sea Bell uit het Amerikaanse Eugene, Oregon is hetzelfde lot beschoren. Kort na het uitkomen van hun debuutalbum besloot de band hun instrumenten aan de wilgen te hangen.

In het voorjaar van 2009 nodigden Madi Becker en Leslie Robert een aantal vrienden uit om gezamenlijk muziek te maken en op te treden. Daarbij zaten ook voormalige leden van de band Devinbrownunder, waaronder zanger/frontman Devin Brown. Becker, Robert en Brown ontwikkelden zich al snel tot de songwriters van de nieuwe formatie. Na veel optredens in om Eugene en een obscure demo verscheen er in augustus van dit jaar een volwaardig naamloos debuutalbum. De muziek van Sea Bell is te typeren als indie-rock met veel aandacht voor harmonieuze samenzang. De albumopener “A Capella” is dan ook, zoals de titel al doet vermoeden, een melodieuze minuut zonder instrumentale begeleiding. In de volgende acht nummers komt een breed scala aan instrumenten voorbij waaronder ukeleles, een trompet en een klarinet. Naast de karakteristieke indie-rock songs staan er ook een tweetal fraaie ingetogen folknummers op dit album. Met name “Whispering Song” is prachtig in zijn eenvoud, en ook hier is de samenzang (van Leslie Robert en Emily Jacob) weer prominent aanwezig. Op “Rainy Boys” maken de dames en heren van Sea Bell zelfs een voorzichtig uitstapje richting de americanamuziek.

Het is jammer dat deze band maar één album heeft mogen bestaan, maar ik er zeker van dat de diverse bandleden vast en zeker in andere (lokale) formaties zullen terugkeren. Vooralsnog zal dit album van Sea Bell nog vele malen in mijn cd-speler te vinden zijn. Ook dit album is te beluisteren en te bestellen via Bandcamp.

Piñataland - Hymns for the Dreadful Night (2011)

2011-12-21T23:02:00.007+01:00

"Island of Godless Men"
Piñataland is geen alledaagse band. Zo hebben ze de vreemde gewoonte om obscure historische gebeurtenissen in hun teksten te verweven. Ook qua instrumentatie zijn de composities opvallend. De muziek verschuift van rock naar klezmer, van folk naar blues en van pop naar celtic, en dat soms meerdere malen binnen hetzelfde nummer. Bij tijd en wijle heeft de band veel weg van The Great Lakes Myth Society van de broers Monger, die ook een allegaar aan stijlen en instrumenten gebruiken in hun muziek.

De band is het geesteskind van songwriters Doug Stone en David Wechsler uit respectievelijk Brooklyn en Chicago. Op dit album wordt het tweetal bijgestaan door een keur aan gastmuzikanten. Zangeres Robin Aigner, drummer Bill Gerstel, violiste Deni Bonet, pedal steelspeler Gerald Menke en multi-instrumentalist en producer Ross Bonadonna. Dit geheel zorgt voor een bijna orkestrale muziekbelevenis. Tubaspelers Dave Hofstra en Dan Nosheny zorgen nog voor extra ondersteuning bij de Laurie Anderson-cover “Hiawatha”.

Zoals eerder genoemd staan de teksten van Stone en Wechsler vol met historische verwijzingen. Het album opent met een ouverture, het titelnummer “The Dreadful Night”. Een ode aan het pre-elektrische tijdperk toen mensen nog echt bang waren voor het donker. De muziek komt daarna direct tot een apotheose bij “Island of Godless Men”. Hier wordt het verhaal verteld van Jasper Danckarts, een Zeeuwse kuiper, die 1679 en 1680 samen met zijn vriend Pieter Sluiter een reis ondernam naar Amerika om daar de kolonie der Labadisten te stichten. Eenmaal in Brooklyn aangekomen schreef hij in zijn reisverslag over de goddeloosheid van de rokende en drinkende populatie aldaar. Verderop in het album komen nog veel meer historische figuren voorbij. Waaronder de Amerikaanse filosoof Thomas Paine (“An American Man”), de Amerikaanse koopman Silas Deane (“The Death of Silas Deane”) en de Franse filosofe Simone Weil (“Hungry Angel”). Het album eindigt met “Border Guard” waarin fraai verwoord wordt dat het onmogelijk is om je voorbereiden op de nieuwe dag en “Cemetery Mink” (letterlijk begraafplaatsnerts) met gesproken intro van jazzcriticus Stanley Crouch.

Dit album is een muzikale soms bombastische, soms verfijnde mix tussen The Decemberists, The Pogues en Gogol Bordello dat word bijeengehouden door een divers palet van historische gebeurtenissen. Direct bij de eerste luisterbeurt heeft het mijn aandacht weten te trekken en bij elke nieuwe luisterbeurt hoor ik weer nieuwe en verfrissende melodieën. Absoluut een band om in de gaten te houden.

Het album is te beluisteren en te bestellen via Bandcamp.

Pharis and Jason Romero - A Passing Glimpse (2011)

2011-12-20T02:37:00.008+01:00

"My Flowers, My Companions, and Me"
Less is more lijkt het credo van Pharis en Jason Romero. Met zeer minimale middelen weten ze een krachtig muzikaal geheel neer te zetten. Een geheel van zowel eigen werk als authentieke covers zoals bijvoorbeeld “Hillbilly Blues” van Uncle Dave Macon en “Engine 143” van The Carter Family. Daarnaast is er plaats voor bekende en minder bekende traditionals. Dit album ademt de Appalachen, maar is opgenomen aan de westkust van de Verenigde Staten in Portland, Oregon door een duo dat tegenwoordig verblijft in blokhut in de bossen van Horsefly, British Columbia. Hun dagelijkse leven bestaat uit het vervaardigen van banjo’s en het spelen van old timey en countrymuziek. Daarnaast verzorgen ze ook nog (muzikale) workshops.

“A Passing Glimpse” is het eerste album dat Pharis en Jason als duo hebben uitgebracht. Beiden zijn echter al een geruimere tijd actief in de country- en folkmuziek. Zo trad Pharis al op zeer jonge leeftijd op met haar ouders en jongere zus als the Patenaude Family band. Haar jongere broer zou zich op een later tijdstip ook nog bij de band voegen. Tijdens haar studie biologie volgde ze ook enkele lessen tekstschrijven die een welkome afwisseling vormde van haar dagelijkse studentenleven. Voor deze lessen bezocht ze een bluegrass kamp in British Columbia. Hier ontstond haar liefde voor de authentieke country- en folkmuziek. Jason daarentegen luisterde voornamelijk naar Led Zeppelin en Cream tijdens zijn studiejaren. Nadat hij een Ierse band met banjo op de radio hoorde spelen, was hij direct verkocht. Hij nam lessen en begon zich meer en meer te interesseren in het instrument. Inmiddels is hij een volleerd instrumentenbouwer en levert hij banjo’s aan onder andere Ricky Skaggs en Dirk Powell.

De vergelijking met Gillian Welch en David Rawlings is snel gemaakt en ten dele ook terecht. De zoetgevooisde stem van Pharis laat de nummers op dit album enigszins vrolijk klinken, maar de teksten zijn voor het merendeel even depressief en neerslachtig als op “The Harrow & The Harvest” van Welch en Rawlings. Pharis en Jason Romero weten op perfecte wijze de luisteraars langs deze veelal melancholische songs te leiden. Dit is pure muziek gemaakt door muzikanten met ware liefde voor traditie en hun instrumenten.

Het album is te beluisteren via Bandcamp en te bestellen via CDBaby.

Count This Penny

2011-12-19T15:24:00.008+01:00

Een band die zich vernoemt naar een sketch van Sesamstraat heeft bij mij sowieso al een streepje voor. Daarnaast maakt Count This Penny ook nog eens verduiveld mooie muziek. In navolging van bands als The Greencards en Nickel Creek staat hun “Gone EP” (uit 2010) vol met fraaie samenzang begeleid door subtiel gitaar- en banjospel.

De kern van Count This Penny bestaat de echtelieden Allen en Amanda Rigell, aangevuld door John Ray (banjo en zang), John Henry (viool en zang) en TJ Jones (banjo, wasbord, gitaar en zang). Het paar komt oorspronkelijk uit Johnson City, Tennessee maar woont tegenwoordig in Madison, Wisconsin. De zuidelijke klank van de Appalachen weerklink echter nog steeds in hun muziek. Zoals het een goede countryband betaamt worden onderwerpen als overspel, drank en drugs niet geschuwd. Dit geheel wordt bijeengebracht door de fluwelen stem van Amanda en het innemende gitaarspel van Allen. Volgens welingelichte bronnen is een volwaardig album inmiddels in de maak.

De "Gone EP" is te bestellen via CDBaby en hun eigen website.

Robo - Esta Tierra es Nuestra

2011-11-26T01:12:00.013+01:00

Nacho Vegas (foto), Roberto Herreros en Joseba Irazoki maken deel uit van het Spaanse Plataforma Colectiva Robo. Dit platform geeft een podium aan sociaal en cultureel bewuste Spaanse artiesten. Het project is gestart door Roberto Herrera (Grande-Marlaska Ladinamo) Karlos Osinaga (Lisabö, Bidehuts) en Joseba Irazoki (Atom Rhumba). Robo heeft onlangs een Castiliaanse variant opgenomen van Woody Guthrie's "This Land is Your Land". Een sterk staaltje coverkunst!

Johnny Horton - The Spectacular Johnny Horton (1960)

2011-11-23T00:40:00.010+01:00

"The Battle of New Orleans"
Het is september 1972. De in Hamburg wonende Engelsman Les Humphries scoort een grote Europese hit met “Mexico”. De melodie van dit nummer heeft hij echter geleend van de countrysong “The Battle of New Orleans”, waarvan de tekst in 1936 is geschreven door een leraar uit Arkansas. Hij gebruikte het wijsje om zijn geschiedenislessen mee op te fleuren. Twee decennia later brengt de eveneens uit Arkansas afkomstige Jimmy Driftwood zijn debuutalbum “Newly Discovered Early American Folk Songs” uit. Daarop staat ook de eerst uitgebrachte versie van “The Battle of New Orleans”. Het nummer bevat echter te veel scheldwoorden als “hell” en “damn” om op de Amerikaanse radio gedraaid te worden. Driftwood werd daarom gevraagd om een kortere, gecensureerde versie te schrijven voor een live radio optreden. Rockabilly zanger Johnny Horton hoorde dit nummer op de radio en vroeg Driftwood of hij zijn eigen versie van het nummer mocht opnemen. Dit betekende het hoogtepunt van Horton’s korte doch imposante carrière.

“The Battle of New Orleans” was de tweede single van Horton’s debuutalbum “The Spectacular Johnny Horton”. Eerder bereikte “When It’s Springtime in Alaska (It’s Forty Below)” al de eerste plaats in de Amerikaanse countryhitlijst. Hiervoor bracht hij al enkele jaren singles uit waarvan enkele hoge posities behaalden in dezelfde hitlijst. Zoals onder andere Bill Haley is Johnny Horton een honky tonk/rockabilly zanger die zich toelegde op hetgeen wat destijds rock ’n roll zou worden. Een goed voorbeeld daarvan is het zelfgeschreven “The First Train Headin’ South”, een voortdenderende honky tonksong en “The Golden Rocket” een cover van Hank Snow. Daarnaast bevat het album ook een aantal mierzoete lovesongs. Zo doen “Whispering Pines” en “All For the Love of a Girl” het glazuur van je tanden springen. Deze bijna kneuterigheid heeft voor mij ook wel zijn charme. Zeker wanneer je deze nummers in het juiste tijdsbeeld plaatst.

De geremasterde cd-uitgave van dit album bevat drie bonustracks waaronder een opmerkelijk versie van “The Battle of New Orleans”, speciaal uitgebracht voor de Engelse markt. In deze versie zijn het de rebellen die vluchten voor de Britse troepen in plaats van vice versa!

Lady Lamb the Beekeeper

2011-11-13T23:16:00.009+01:00

Lady Lamb the Beekeeper is het alias van Aly Spaltro. Spaltro groeide op in Arizona en Nevada en heeft kortstondig ook nog met haar familie in Duitsland gewoond. Naast haar voorliefde voor de Duitse taal is ze ook een liefhebber van Bob Dylan (tsja, wie niet?). Voor haar komende album, dat in 2012 zal verschijnen, heeft ze een cover opgenomen van Dylan's "All I Really Want To Do". Eigenlijk is het een cover van een cover want Aly Spaltro heeft haar versie gebaseerd op de versie van Cher.

Ook haar albums zijn via Bandcamp te beluisteren en te bestellen.

Dave Keener - The Easy Way (2011)

2011-11-12T23:46:00.007+01:00

"Walkin' Around"
Kent u Dave Keener? Niet? Tot vorige week had ik ook nog nooit van de beste man gehoord. Totdat ik een aantal dagen geleden geheel onverwachts zijn debuutalbum in mijn brievenbus vond. Verwonderd door deze vorm van zelfpromotie besloot ik het album direct aan een luisterbeurt te onderwerpen. En ik moet zeggen dat dit vervroegde sinterklaascadeautje mij goed is bevallen.

Naast het album is mijnheer Keener ook zo vriendelijk geweest om een uitgeprinte biografie/press release toe te voegen. Hierin is te lezen dat hij al jaren actief is in de muziekindustrie. Eind jaren ’90 werkte hij samen met zijn broer Tom als Them Keener Boys. Specialisten in de humoristische anti-folk muziek. Op “The Easy Way” heeft Dave zijn grenzen verlegd. Hij klinkt nu als een volwassen muzikant. Albumopener “Walkin’ Around” zou zomaar een nummer van Elvis Costello kunnen zijn en ook de rustigere folky nummers zoals “Ask” en “Feels Like” liggen goed in het gehoor. Daar ligt ook enigszins het manco van dit album. Het album mist een bite, een scherp randje, maar ik wil een gegeven paard niet al te veel in de bek kijken. Al met al een degelijk debuutalbum met genoeg potentieel voor een veelbelovend vervolg.

Het volledige album is overigens via Bandcamp te beluisteren.

L-FM (17 mei 2011)

2011-07-30T01:31:00.014+02:00

Wederom een solo-uitzending. In het eerste uur ga ik op zoek naar de oorsprong van veel bekende nummers. In het tweede uur draai ik nieuwe nummers uit de Euro Americana Chart. Gelukkig is Ton de volgende keer ook weer van de partij.

01. Andres Huesca Y Su Trio Huracan – El Jarabe Veracruzano (Texas-Mexican Border Music Vol. 5, 1976)
02. Beverly Mahr – Crescent City Blues (Seven Dreams, 1953)
03. Big Mama Thornton – Hound Dog (Ball n’ Chain, 1968)
04. Billy Joe Royal – I Never Promised You a Rose Garden (The Best of Billy Joe Royal, 1995)
05. Hank Ballard & The Midnighters – The Twist (Singin’ & Swingin’, 1959)
06. Kjarkas – Llorando se Fue (30 Años Solo Se Vive Una Vez, 2001)
07. Paul Anka & Rita Pavone – Kiddy, Kiddy, Kiss Me (German-American Line of Hits, 2001)
08. Solomon Linda’s Evening Birds – Mbube (Mbube Roots, 1976)
09. James “Iron Head” Baker – Black Betty (Deep River of Song, 2000)
10. Cleveland Simmons Group – Histe Up the John B.’s Sails (Alan Lomax Popular Songbook, 2003)

11. Clarence Ashley & Gwen Foster – Rising Sun Blues (onbekend)
12. Jim Weatherly – Midnight Plane to Houston (Songs I’ve Written, 2003)
13. Jackie DeShannon – Bette Davis Eyes (New Arrangement, 1975)
14. The Isley Brothers – I’m Gonna Knock on Your Door (Shout: The RCA Sessions, 1996)
15. Mel Tillis – Ruby (Don’t Take Your Love to Town) (Life’s That Way, 1967)
16. Steve Earle – The Gulf of Mexico (I’ll Never Get Out of This World Alive, 2011)
17. Israel Nash Gripka – Drown (Barn Doors and Concrete Floors, 2011)
18. Zoe Muth and the Lost High Rollers – I’ve Been Gone (Starlight Hotel, 2011)
19. Jason Isbell & The 400 Unit – Codeine (Here We Rest, 2011)
20. The Good Lovelies – Old Highway (Let the Rain Fall, 2011)

21. Jeffrey Foucault – Goners Most (Horse Latitudes, 2011)
22. Emmylou Harris – New Orleans (Hard Bargain, 2011)
23. Alison Krauss & Union Station – Dust Bowl Children (Paper Airplane, 2011)
24. Diana Jones – Funeral Singer (High Atmosphere, 2011)
25. Eliza Gilkyson – Vayan Al Norte (Roses at the End of Time, 2011)
26. Buddy Miller – That’s the Way Love Goes (The Majestic Strings, 2011)

L-FM (19 april 2011)

2011-06-16T22:48:00.006+02:00

Mijn eerste uitzending alleen. Deze uitzending staat in het teken van covers en dan voornamelijk de meer onbekende. In de onderstaande playlist staat ook de uitvoerende artiest van het "origineel" vermeld. Veel luisterplezier!

01. The Handsome Family – Eleanor Rigby (The Beatles) (After We Shot the Grizzly, 2006)
02. Ernst Jansz – Uit Spanje Spaanse Laarzen (Bob Dylan) (Dromen van Johanna, 2010)
03. Devon Sproule & Paul Curreri – I’m On Fire (Bruce Springsteen) (Valentine’s Duets, 2007)
04. Maria Muldaur – You Ain’t Goin’ Nowhere (The Byrds) (Heart Of Mine: Love Songs of Bob Dylan, 2006)
05. Mindy Smith – Jolene (Dolly Parton) (Just Because I’m a Woman: The Songs of Dolly Parton, 2003)
06. Naomi Sommers – Sea of Heartbreak (Don Gibson) (Gentle as the Sun, 2008)
07. The Boxmasters – Sylvia’s Mother (Dr. Hook) (Twistabe, Turnable Man: A Musical Tribute to the Songs of Shel Silverstein, 2010)
08. Steve Almaas & Ali Smith – Come Softly to Me (The Fleetwoods) (Steve Almaas & Ali Smith, 2002)
09. Joey Burns & Victoria Williams – Return of the Grievous Angel (Gram Parsons & Emmylou Harris) (Conmemorativo: A Tribute to Gram Parsons, 1993)
10. The Clumsy Lovers – Centerfold (J Geils Band) (Under the Covers, 2002)

11. Frank Christian – Port of Amsterdam (Jacques Brel) (Mister So and So, 1996)
12. Jan Rot & Marjolein Meijers – Goddank Voor het Platteland (John Denver) (An + Jan Gaan Landelijk, 2008)
13. Nynke Laverman – Hallellujah (Jeff Buckley) (Cohen in het Fries: De Partisanen, 2008)
14. Todd Snider – A Boy Named Sue (Johnny Cash) (Twistabe, Turnable Man: A Musical Tribute to the Songs of Shel Silverstein, 2010)
15. John Carter Cash – Swimming Song (Kate & Anna McGarrigle) (The Family Secret, 2010)
16. The Bonesmen – Last Train to Clarksville (The Monkees) (Deuce, 2010)
17. Betty LaVette – Nights in White Satin (Moody Blues) (Interpretations: The British Rock Songbook, 2010)
18. Reagan Boggs & Scott Miller – Jackson (Nancy Sintra & Lee Hazlewood) (Never Looking Behind, 2006)
19. Nina Gordon – Straight Outta Compton (N.W.A) (internetrelease)
20. The Tallest Man on Earth – Graceland (Paul Simon) (internetrelease)
Shawn Colvin – Every Little Thing (He) Does is Magic (The Police) (Cover Girl, 1994)

21. Hayseed Dixie – Bohemian Rhapsody (Queen) (Killer Grass, 2010)
22. Rosie Thomas – The One I Love (R.E.M.) (These Friends of Mine, 2007)
23. Bill Morrissey & Greg Brown – You Can’t Always Get What You Want (The Rolling Stones) (Friend of Mine, 1993)
24. The Gourds – Gin & Juice (Snoop Dog) (Gogitchyershinebox, 1998)
25. Jenny Lewis & The Watson Twins with Conor Oberst, Matt Ward and Ben Gibbard – Handle with Care (The Traveling Wilburys) (Rabbit Fur Coat, 2006)

Boat to Row

2011-06-11T15:07:00.018+02:00

Uit de Engelse Midlands komt de jonge band Boat to Row die de laatste paar maanden al in het voorprogramma stonden van onder andere Willy Mason, The Vaccines, Johnny Flynn en Slow Club. Het collectief bestaat uit Michael King (zang/gitaar), David Sharpe (drums/zang/percussie), Benjamin Gilchrist (bass/zang/gitaar/banjo), Faye Haddon (viool/mandoline/zang) en Hannah Riley (zang/gitaar/melodica/glockenspiel). Na twee digitale Bandcamp-releases hebben ze in mei van dit jaar hun eerste fysieke album, "A Boat to Row to Row to You" (die ze niet naar Nederland verzenden!), uitgebracht.

In september van dit jaar zijn ze te zien op het Moseley Folk Festival in Moseley, net ten zuiden van Birmingham. Een jeugdige band met veel potentie waar ik nog veel van hoop te mogen horen.

L-FM (22 maart 2011)

2011-06-08T19:48:00.007+02:00

Het is deze keer een gezellige boel op L-FM met nummers over moord en doodslag en aanverwanten. Van het eerste uur ontbreekt een klein gedeelte van het begin zodat de stream direct begint met het eerste nummer.

01. The Louvin Brothers – Knoxville Girl (Tragic Songs of Life, 1956)
02. Boxcar Willie – The Battle of New Orleans (Sings Spritis of America, 1994)
03. Thea Gilmore – When I’m Gone (Loft Music, 2004)
04. Johnny Cash – Meet Me in Heaven (Unchained, 1996)
05. Bob Dylan – Death is Not the End (Down in the Groove, 1988)
06. Hamish Imlach – The Smoker’s Song (Sonny’s Dream, 1985)
07. The Konnarock Critters – Frankie and Johnny (Time Stands Still, 2002)
08. Tom Russell – Criminology (Blood and Candle Smoke, 2009)
09. Lucinda Williams – Sweet Old World (Sweet Old World, 1992)
10. Chip Taylor & Carrie Rodriguez – Long Black Veil (Live from the Ruhrtriennale, 2005)

11. Emily Lacy – The Banks of the Ohio (Old Time Songs for New People, 2007)
12. Tommy Makem & Liam Clancy – The Band Played Waltzing Matilda (Tommy Makem & Liam Clancy, 1991)
13. Kadril – Matty Groves (De Andere Kust, 2005)
14. Country Joe & the Fish – I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die Rag (I-Feel-Like-I’m-Fixin’-to-Die, 1967)
15. Crosby, Stills, Nash & Young – Ohio (So Far, 1974)
16. Ralph Stanley – Will the Circle be Unbroken (Anchored in Love: A Tribute to June Carter Cash, 2007)
17. The Decemberists – Shankill Butchers (The Crane Wife, 2006)
18. The Chieftains & Mark Knopfler – The Lily of the West (The Long Black Veil, 1995)
19. John Prine – Please Don’t Bury Me (Sweet Revenge, 1973)
20. Doc Watson – Stack-O-Lee (Ballads from Deep Gap, 1967)

21. Bert Jansch – Omie Wise (Crimson Moon, 2000)
22. Woody Guthrie – Dust Can’t Kill Me (Dust Bowl Ballads, 1988)
23. Dave Carter & Tracy Grammer – When I Go (When I Go, 1998)
24. Those Darlins – DUI or Die (Those Darlins, 2009)

Misty Miller

2011-06-06T00:19:00.009+02:00

Als je vader - Dominic Miller - als gitarist heeft meegespeeld op albums van onder ander Phil Collins en Sting dan mag je met recht zeggen dat je afkomstig bent uit een muzikale familie. En de pas 17 jaar oude Misty Miller heeft duidelijk de nodige creativiteit geërfd van haar ouders. Zo begon ze al op 9 jarige leeftijd met het schrijven van haar eigen liedjes. Een van die "oude" liedjes is het lieflijke "Remember" wat te horen is op haar onlangs uitgebrachte naamloze debuut EP (digitaal te koop via iTunes).

Carving the Mountains

2011-06-04T00:05:00.006+02:00

De Spaanse dames van de Longboard Girls Crew oftewel "La Chica's" hebben een ietwat vreemde hobby. Op plankje niet veel groter dan een skateboard halen ze - al dalend - halsbrekende toeren uit. Onlangs heeft de Spaanse fotograaf/cameraman Juan Rayos een prachtige filmpje geschoten van deze dames in de Madrileense heuvels. Een waar lust voor het oog en dankzij The Decemberists ook voor het oor.

Paul Robeson - Songs of Free Men (1943)

2011-06-03T02:09:00.007+02:00

"Joe Hill"
Het levensverhaal van Paul Robeson kent talrijke hoogtepunten maar ook diepe dalen. In zijn jonge jaren was hij een begenadigd sportman en in het bezit van maar liefst 15 varsity letters in niet één maar vier verschillende sporten (football, honkbal, atletiek). Daarnaast studeerde hij rechten aan de universiteit van Columbia. Na zijn afstuderen in 1923 was hij de eerste zwarte Amerikaan die bij een van de meest vooraanstaande New Yorkse advocatenkantoren, Stotesbury and Miner, ging werken. Daar ging hij echter weer snel weg nadat een blanke secretaresse weigerde door hem gedicteerde brieven te typen vanwege zijn huidskleur ("I never take dictation from a nigger"). Tevens sprak hij minimaal 10 talen en heeft hij in meer dan 25 verschillende talen nummers opgenomen.

Het was juist ten tijde van dit album dat zijn roem en status langzamerhand begonnen af te nemen. Robeson uitte openlijk kritiek tegen de leefomstandigheden van de zwarte Amerikanen in de zuidelijke staten was eveneens actief in de bestrijding van het lynchen. Ook weigerde hij een niet-communist verklaring te tekenen. Robeson was dan ook een van de weinige Amerikanen die zich niet openlijk keerde tegen het communisme. Sterker nog, een aantal nummers op dit album komen van de hand van de Russische componisten Ivan Dzerzhinsky en Isaac Donayevsky. Maar Robeson beperkte zich niet tot enkel klassieke werken. Met zijn diepe zangstem zong hij ook veelvuldig spirituals en folksongs als "Joe Hill" en "The Peat-Bog Soldiers" ("Die Moorsoldaten"). Door zijn imposante en krachtige stem was veel instrumentatie dan ook overbodig. Zodoende werkte Robeson voor dit album ook enkel samen met zijn vaste metgezel Lawrence Brown die zorgt voor de pianobegeleiding.

Ruim tien jaar geleden, een kleine honderd jaar na Robeson's geboorte in 1898, is dit album heruitgebracht met de toevoeging van veel zijn overige werk uit de jaren '40. Op deze heruitgave is de diversiteit van zijn composities nog beter hoorbaar. Een van de toegevoegde nummers is zijn meest bekende nummer "Ol' Man River" uit de musical "Showboat". Al met al is dit een voortreffelijk album van niet enkel een groot zanger, maar vooral een groot mens.

Jesse Thomas

2011-05-26T21:35:00.012+02:00

De kleine Jesse Thomas is een vrolijk ADHD-typetje dat alle kanten op stuitert. Eind 2008 besloot ze om haar thuishaven in Covington, Kentucky te verlaten en op zoek te gaan naar het "grote" succes in Los Angeles. Na een aantal demo's en de nodige YouTube filmpjes resulteerde dat vorig jaar in een platencontract bij Red Parade Music. In het voorjaar van 2010 volgde haar eerste echte album "Hazel EP". Het nummer "You I Want" van deze EP was in februari 2011 Starbucks "pick of the week". Jesse is ondertussen (zowel letterlijk als figuurlijk) druk bezig met de opnamen van haar nieuwe album.

L-FM (22 februari 2011)

2011-05-19T01:40:00.009+02:00

De uitzending van 22 februari stond in het teken van Woody Guthrie. Veel songs door, van en over hem. Het tweede uur bestaat uit non-stop muziek.

01. Woody Guthrie – This Land is Your Land (My Dusty Road, 2009)
02. Woody Guthrie, Cisco Houston & Sonny Terry – Square Dance Medley (My Dusty Road, 2009)
03. Woody Guthrie – Dust Bowl Blues (Dust Bowl Ballads, 1988)
04. Arlo Guthrie – Ring-Around-a-Rosy Rag (Alice’s Restaurant, 1967)
05. John Mellencamp – Do Re Mi (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
06. Bob Dylan – Song to Woody (Bob Dylan, 1962)
07. Bob Dylan – Pretty Boy Floyd (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
08. Woody Guthrie – Tear the Fascists Down (My Dusty Road, 2009)
09. Bruce Springsteen – I Ain’t Got No Home (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
10. The Almanac Singers – The House of the Rising Sun (Their Complete General Recordings, 1996)

11. Pete Seeger – Dr. King on Violence (spoken) (Seeds: The Songs of Pete Seeger, Volume 3, 2003)
12. Sarah Lee Guthrie & Johny Irion – Dr. King (Exploration, 2005)
13. Jan de Smet – Alles Goed (Steek je Vinger in de Lucht, 2005)
14. Brennen Leigh – Pretty Boy Floyd (Too Thin to Plow, 2004)
15. Billy Bragg – This Land is Your Land (The Internationale, 2006)
16. U2 – Jesus Christ (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
17. The New Christy Minstrels – This Land is Your Land (Presenting: The New Christy Minstrels, 1962)
18. Billy Bragg & Wilco – Way Over Yonder in the Minor Key (Mermaid Avenue, 1998)
19. John Mellencamp – Johnny Hart (Trouble No More, 2003)
20. Cisco Houston – Old Lone Wolf (Cisco Houston Sings the Songs of Woody Guthrie, 1963)

21. Eliza Gilkyson – Peace Call (Land of Milk and Honey, 2004)
22. Country Joe McDonald – So Long (It’s Been Good to Know Yuh) (Thinking of Woody Guthrie, 1969)
23. Billy Bragg & Wilco – I Was Born (Mermaid Avenue II, 2000)
24. Joel Rafael Band – Sierra Blanca Massacre (Woodyboye: Songs of Woody Guthrie and Tales Worth Telling, Volume 2, 2005)
25. Elizabeth Mitchell – Car Car (You Are My Sunshine, 2002)
26. Billy Bragg & Wilco – All You Fascists (Mermaid Avenue II, 2000)
27. Ramblin’Jack Elliott – Ranger’s Command (The Long Ride, 1999)
28. Tim Grimm – Pretty Boy Floyd (Names, 2004)
29. Billy Bragg & Wilco – Against th’ Law (Mermaid Avenue II, 2000)
30. Jan de Smet – Vrooaar (Steek je Vinger in de Lucht, 2005)

31. Billy Bragg & Wilco – California Stars (Mermaid Avenue, 1998)
32. Pete Seeger with Sweet Honey in the Rock, Doc Watson & The Little Red School House Chorus – This Land is Your Land (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
33. Billy Bragg & Wilco – Ingrid Bergman (Mermaid Avenue, 1998)

Sammy Walker - Song for Patty (1975)

2011-05-04T22:27:00.009+02:00

"Song for Patty"
Een jonge vrouw met een machinegeweer siert de hoes van Sammy Walker's "Song for Patty". Op de achtergrond wordt ze omringd door een enorme vuurzee. Een hoes die zodoende veel vragen oproept. Wie is deze vrouw en waarom staat zij bewapend voor een grote brandhaard? De vrouw op de hoes is, zoals de titel van het album al doet vermoeden, Patty. Patricia Campbell (Patty) Hearst is de kleindochter van miljonair William Randolph Hearst. Op 4 februari 1974 werd zij door een kleine linkse groep, die zichzelf de Symbionese Liberation Army (SLA) noemde, uit haar appartement ontvoerd.Twee maanden later, op 15 april 1974, werd ze gefotografeerd terwijl ze samen met vier leden van de SLA de Hibernia bank op Sunset Avenue beroofde. Ze liet weten dat ze haar naam had veranderd in "Tania" (naar een medestrijdster van Che Guevara) en dat ze zich had aangesloten bij de SLA. Nadat er een arrestatiebevel tegen haar werd uitgevaardigd, werd ze samen met twee leden van de SLA in september 1975 gearresteerd. Zes andere oorspronkelijke SLA-leden werden gedood tijdens een belegering door een groep van 500 politieagenten. De politiemacht had het huis waarin de SLA-leden verschanst zaten in brand gezet in de hoop dat ze het zouden verlaten. Deze hele operatie werd rechtstreeks uitgezonden op de televisie. Hearst verklaarde later dat ze leed aan zware vorm van het Stockholmsyndroom.

In het 6 minuten durende titelnummer wordt het leven Patty Hearst van voor en tijdens haar SLA-tijd bezongen door de 22-jarige singer/songwriter Sammy Walker uit Norcross, Georgia. Walker's herkenbare stemgeluid zal een ieder doen denken aan de tien jaar oudere Bob Dylan. Zijn nasale zangstem en bijbehorende akoestisch gitaar lijken bijna een identieke kopie van Dylan. Ook qua songwriting liggen ze in elkaars verlengde. Walker heeft eveneens een voorkeur voor maatschappijkritische en politiek-sociale teksten. Zelfs qua uiterlijk vertonen de twee singer/songwriters overeenkomsten. Van de 12 songs op dit album komen er 10 van de hand van Walker. Daarnaast is er plaats voor twee covers "I Ain't Got No Home" (Woody Guthrie) en "Bound for Glory" (Phil Ochs). De maatschappijkritische teksten zijn naast het titelnummer duidelijk te horen op "The Ballad of Johnny Strozier". Strozier was een zwarte man die een 40 (!) jarige gevangenisstraf kreeg opgelegd naar aanleiding van een ongewapende overval op een winkel in Georgia. Maar Walker heeft ook zijn luchtige en komische kanten zoals te horen is in het nummer "Funny Farm Blues" waar hij weer klinkt als een andere groot singer/songwriter, John Prine. Walker is zeker geen productieve muzikant. Na 4 albums in de jaren '70 volgde enkel nog "Old Time Southern Dream" (1994) en "Misfit Scarecrow" (2008). Desondanks klinkt zijn latere werk nog even fris en bevlogen als zijn eerste composities uit de jaren '70.

Violeta Parra - Las Últimas Composiciones de Violeta Parra (1966)

2011-04-25T23:21:00.012+02:00

"Gracias a la Vida"
Samen met Víctor Jara was Violeta Parra dé exponent van de Chileense (folk)muziek van de jaren '60. Het was ook Parra die mede aan de basis stond van "La Nueva Canción Chilena" ("Het Nieuwe Chileense Lied"), een linkse, ideologische stroming in de Latijns-Amerikaanse muziek. Maar waar Jara in 1966 zijn naamloze debuutalbum uitbracht, was "Las Últimas Composiciones de Violeta Parra" reeds Parra's laatste plaatopname.

Violeta del Carmen Parra Sandoval werd op 4 oktober 1917 geboren in San Carlos een kleine stad in het zuiden van Chili. Reeds op negenjarige leeftijd verliet ze de schoolbanken en leerde ze zichzelf gitaar leren spelen. Slechts drie jaar later schreef ze al haar eeste nummers. Enkele jaren daarna vertrok ze, op uitnodiging van haar broer, naar Santiago om daar te studeren. Maar ook daar voelde ze zich niet op haar plaats. Ze zwierf met haar gitaar langs de bars en peñas (clubs) van Santiago waar ze voornamelijk traditionele muziek ten gehore bracht. In 1937 trouwde ze met Luis Cereceda, een spoorwegarbeider. In 1948 scheidde het stel waarna Parra het opvolgende jaar opnieuw in het huwelijk trad. Uit dit huwelijk werden twee dochters geboren die beide op vroege leeftijd overleden.

Naar aanleiding van een langdurige ziekte was Parra in 1960 geruime tijd aan bed gekluisterd. Rusteloos als ze was begon ze te werken als arpillerista (het ververvaardigen van Chileense tapijten). In datzelfde jaar kwam ze in contact met Gilbert Favre, een Zwitserse muzikant die de folklore van Chili bestudeerde. Al snel mondde deze vriendschappelijke relatie uit in een turbulente liefdesverhouding. Ook rond die tijd werd de muziek van Parra meer diepgaand, zowel politiek als filosofisch. Na een hevige relatie met veel hoogte- maar ook veel dieptepunten besloot Favre om in 1966 de relatie te beëindigen. Parra schreef het ontroerende "Run Run Se Fue P'al Norte" naar aanleiding van deze droevige gebeurtenis. Veel van de nummers op dit album refereren - in soms prachtige beeldspraak - aan het verlies van een geliefde. Zelfs de schijnbaar opgewekte albumopener "Gracias a la Vida" ("Met Dank aan het Leven") heeft een melancholieke en bitterzoete ondertoon. Het nummer heeft overigens later een bredere bekendheid heeft gekregen door covers van Mercedes Sosa en nog later Joan Baez.

Na de breuk met Favre raakte Parra in een diepe depressie. In een poging van haar vrienden en familie om haar uit deze depressie te halen werd er een nationale tour onder de naam "Chile Sings and Laughs" georganiseerd. Door het warme ontvangst van het publiek bloeide Parra zienderogen op. Deze opleving was echter van korte duur. Op 5 februari 1967 beroofde ze zich door pistoolschot van het leven.

L-FM (8 februari 2011)

2011-04-13T21:02:00.006+02:00

De uitzendingen volgen elkaar nu in korte tijd op! Dit is onze "love" uitzending van 8 februari. Wees niet bang voor enkel zoetsappige liedjes want deze uitzending laat alle facetten van de liefde langskomen. Van "I Luuuv You" tot "You’re the Reason Our Kids Are Ugly".

01. The Burns Sisters – I Am a Patriot (Close to Home, 1995)
02. Kimmie Rhodes – Just One Love (Live from Austin TX, 2006)
03. Lana Rebel – Loniest Love Song (All I Need, 2009)
04. The Everly Brothers – Love Hurts (A Date With the Everly Brothers, 1961)
05. A.A. Bondy – Lovers’ Waltz (American Hearts, 2007)
06. Christine Albert – Take Me Dancing (The High Road, 1993)
07. Hello Saferide – My Best Friend (Introducing… Hello Saferide, 2005)
08. Fats Domino – Your Cheating Heart (Live from Austin TX, 2006)
09. Stacey Earle – Is It Enough (I Luuuv You) (Dancin’ With Them That Brung Me, 2000)
10. Sinead Lohan – Disillusioned (No Mermaid, 1998)

11. Sarah McLachlan – Ice Cream (Fumbling Towards Ecstasy, 1993)
12. Gordon Lightfoot – Cotton Jenny (Summer of Life, 1971)
13. The Mammals – 1952 Vincent Black Lightning (Evolver, 2002)
14. Carrie Rodriguez – I’m So Lonesome I Could Cry (Love and Circumstance, 2010)
15. Kasey Chambers – Not Pretty Enough (Barricades & Brickwalls, 2001)
16. Chip Taylor & Carrie Rodriguez – Angel of the Morning (Live from the Ruhr Triennale, 2007)
17. Kacey Jones & Delbert McClinton – You’re the Reason Our Kids Are Ugly (Every Man I Ever Love is Either Married, Gay or Dead, 2000)
18. Elvis Presley – Wooden Heart (G.I. Blues, 1960)
19. Buddy Holly – Everyday (Buddy Holly, 1958)
20. Tom Russell – Darkness Visible (Blood and Candle Smoke, 2009)

21. JW Roy – Kortsten Dag (Laagstraat 443, 2005)
22. Cowboy Junkies – Misguided Angel (The Trinity Session, 1988)
23. Carolyn Mark & NQ Arbuckle – Fireworks (Just Married: An Album of Duets, 2005)
24. Ray Wylie Hubbard – Without Love (We’re Just Wastin’ Time) (Dangerous Spirits, 1997)
25. Bright Eyes – First Day of My Life (I’m Wide Awake it’s Morning, 2005)
26. Sonny Landreth – Love and Glory (Levee Town, 2000)
27. Jon Shain – Song for Jojo (Army Jacket Winter, 2007)
28. Laïs – ’t Zoutvat (Laïs, 1998)
29. Danny Santos – Loved (Headaches & Heartaches, 2003)

L-FM (25 januari 2011)

2011-04-12T21:07:00.007+02:00

Het heeft even geduurd, maar langzamerhand zullen alle uitzendingen van 2011 ook online gezet worden. Onze eerste uitzending - van 25 januari - had "trucks" als thema. De uitzending is opgesplitst in het eerste en het tweede uur. Veel luisterplezier!

01. Grateful Dead – Truckin’ (American Beauty, 1970)
02. Steve Earle – This Highway’s Mine (Hard Way, 1990)
03. Dave Carter & Tracy Grammer – Highway 80 (She’s a Mighty Good Road) (Drum Hat Buddha, 2001)
04. Bread – Truckin’ (Manna, 1971)
05. Ramsay Midwood – Monster Truck (Shoot Out at the OK Chinese Restaurant, 2000)
06. Joe Ely – The Road Goes on Forever (Love and Danger, 1992)
07. The Gourds – Fine Leather Truck (Ghost of Hallelujah, 1999)
08. Kendel Carson – I Like Trucks (Rearview Mirror Tears, 2007)
09. Jim & Jesse – Diesel on my Tail (Diesel on my Trail, 1967)
10. Eagles – Ol’ 55 (On the Border, 1974)

11. Jake Brennan & the Confidence Men – In My Stepdad’s Truck (Love & Bombs, 2004)
12. Boxcar willie – Truck Drivin’ Son of a Gun (Truck Driving Favorites, 1991)
13. The Dolly Ranchers – Truck Driver (10 O’Clock Bird, 2003)
14. Lyle Lovett - The Road to Ensenada (The Road to Ensenada, 1996)
15. Split Lip Rayfield – Truckin’ Song (In the Mud, 1999)
16. Ry Cooder – The Dying Truck Driver (My Name is Buddy, 2007)
17. Don Williams- Down the Road I Go (Volume Two, 1974)
18. Adie Grey – Grandpa’s Advice (Grandpa’s Advice, 1997)
19. The Byrds – Ballad of Easy Rider (Ballad of Easy Rider, 1969)
20. The Bottle Rockets – Love Like a Truck (Brand New Year, 1999)

21. Waylon Jennings – I’m a Ramblin’Man (Live from Austin TX, 2006)
22. Great Lakes Myth Society – The Salt Trucks (Great Lakes Myth Society, 2005)
23. Steve Earle – Hillbilly Highway (Guitar Town, 1986)
24. Laura Cantrell – Roll Truck Roll (The Hello Recordings, 2004)
25. Old Crow Medicine Show – Highway Halo (Tennessee Pusher, 2008)
26. John Hiatt – Drive South (Slow Turning, 1988)
27. Waylon Jennings - On the Road Again (Live from Austin TX, 2006)
28. Shelley Campbell – Typical Truckstop (Blue Ridge Reveille, 2004)
29. Ry Cooder – Suitcase in My Hand (My Name is Buddy, 2007)
30. Katy Mattea – Eighteen Wheels and a Dozen Roses (Untasted Honey, 1987)

31. Terri Clark – A Little Gasoline (Fearless, 2000)

Dock Boggs - His Folkways Years 1963-1968 (1998)

2011-02-27T16:14:00.008+01:00

"Wild Bill Jones"
Halverwege de jaren '20 van de vorige eeuw stuurde veel platenmaatschappijen vertegenwoordigers naar de Appalachen om daar op zoek te gaan naar nieuw talent. In 1927 werd er een auditie gehouden in het Norton Hotel in Norton, Virginia door Brunswick Records. Spelend om een geleende banjo en zichzelf kalmerend met whiskey was het de jonge Dock Boggs die aldaar een contract in de wacht sleepte. Tijdens deze auditie troefde hij niemand minder dan A.P. Carter af. Later datzelfde jaar kreeg Boggs al de mogelijkheid om in New York een aantal nummers op te nemen.

Boggs was de jongste van tien kinderen en al vanaf zijn twaalfde jaar werkzaam in de mijnbouw. In zijn schaarse vrije tijd bespeelde hij de banjo. Niet in de destijds gangbare clawhammer stijl, maar meer als een bluesgitaar. Boggs' muzikale carrière verliep dermate voorspoedig dat hij zich in 1928 een fulltime muzikant kon noemen en dat hij zodoende niet meer in het mijnwezen hoefde te werken. Op een gegeven moment verdiende hij wel 300 à 400 dollar per week. Maar de depressie van de jaren '30 maakt aan dat alles een eind. Boggs zei zijn muzikale avontuur - onder dwang van zijn vrouw - vaarwel en ging weer aan het werk in de mijnbouw.

Jaren later, in 1963, trok folkorist Mike Seeger naar Norton om Boggs te overreden om zijn muzikale carrière voort te zetten. Blijkbaar was Seeger een goede prater want enkele weken later stond Boggs alweer op het podium tijdens het American Folk Festival in Asheville, New York. Ook dook hij de studio in om voor het fameuze Smithsonian Folkways Recordings label een aantal albums op te nemen. In de volgende jaren verschenen "Legendary Singer & Banjo Player" (1963), "Vol. 2" (1965) en "Vol. 3" (1970). Deze drie albums zijn gebundeld op dit verzamelalbum. In het bijgevoegde boekwerk is tevens van elk nummer beschreven waar en van wie Boggs het geleerd heeft.

De stem en het banjospel van Dock Boggs zal niet voor iedereen zijn weggelegd, maar zijn muziek geeft wel een mooi tijdsbeeld van de Appalachen aan het begin van de vorige eeuw.

L-FM (30 november 2010)

2010-12-03T23:55:00.010+01:00

Oude rotten en krasse knarren ditmaal. De gemiddelde leeftijd ligt erg hoog deze uitzending.

01. Arlo Guthrie & Pete Seeger - 66 Highway Blues (If I Had a Song: The Songs of Pete Seeger, Vol. 2, 2001)
02. Doc Watson - Stackolee (Ballads From Deep Gap, 1967)
03. Eliza Gilkyson - Beauty Way (Hard Times in Babylon, 2000)
04. Emmylou Harris - Guitar Town (At the Ryman, 1992)
05. Ralph Stanley - Wild Geese Cry (This Is Americana, 2004)
06. Rosanne Cash & Bruce Springsteen - Sea of Heartbreak (The List, 2009)
07. Loudon Wainwright III & Iris DeMent - Pack Up Your Sorrows (Bleecker Street: Greenwich Village in the 1960's, 1999)
08. Christy Moore - Casey (Live at the Point, 1994)
09. C.C.C. Inc. - Truck Drivin' Man (C.C.C. Forever, 1974)
10. The Fureys & Davey Arthur - The Green Fields of France (30 Years On, 2008)

11. Norah Jones & Dolly Parton - Creepin' In (Feels Like Home, 2004)
12. De Bozélas - All my Loving (Forever and Ever, 1993)
13. The Byrds - Lay Down Your Weary Tune (Turn! Turn! Turn!, 1965)
14. Guy Clark - That Old Time Feeling (Keepers, 1997)
15. Guy Clark - Good Hearted Woman (Lonesome, On'ry and Mean: A Tribute to Waylon Jennings, 2003)
16. The Eagles - Peaceful Easy Feeling (The Eagles, 1972)
17. Willie Nelson - Picture in a Frame (It Always Will Be, 2004)
18. Merle Haggerd - Take Me Back to Tulsa (Live from Austin TX, 2006)
19. Tom Russel - Muhammad Ali (Modern Art, 2003)
20. Levon Helm - A Train Robbery (Dirt Farmer, 2007)

21. Hank Snow - I'm Moving On (Further Beyond Nashville, 2002)
22. Waylon Jennings - I’d Have Been Out of Jail (Live from Austin TX, 2006)
23. Chuck Prophet - Old Friends (No Other Love, 2002)
24. The Chieftains & Mick Jagger - The Long Black Veil (The Long Black Veil, 1995)
25. Lucinda Williams - Passionate Kisses (Lucinda Williams, 1988)
26. Kris Kristofferson - Me and Bobby McGee (Live from Austin TX, 2006)
27. John Prine - Loretta (Poet: A Tribute to Townes Van Zandt, 2001)

L-FM (2 november 2010)

2010-11-03T23:06:00.007+01:00

Gospel en andere religieuze nummers. Het Beste van het Westen verkent de Country Gospel. Hallelujah!

01. The Nitty Gritty Dirt Band – Life’s Railway to Heaven (Will the Circle Be Unbroken, Vol. 2, 1990)
02. Emmylou Harris & the Peasall Sisters – On the Sea of Galilee (The Unbroken Circle: The Musical Heritage of the Carter Family, 2004)
03. Alison Krauss – Down to the River to Pray (O Brother, Where Art Thou?, 2000)
04. Joan Baez & Bob Dylan – With God on Our Side (Live at Newport, 1996)
05. Pigmeat – I Saw the Light (Pigmeat, 1989)
06. Gram Parsons - In my Hour of Darkness (Grievous Angel, 1973)
07. Rhonda Vincent – I Heard my Saviour Calling Me (Destination Life, 2009)
08. Alison Krauss – When God Dips His Pen of Love in My Heart (Now That I’ve Found You: A Collection, 1995)
09. The Shiners – Elvis Sings to Jesus (See Rock City, 2002)
10. The Chieftains & Jackson Brown – The Rebel Jesus (The Bells of Dublin, 1991)

11. Webb Pierce – Bugle Call from Heaven (The Wondering Boy, 1990)
12. U2 – Jesus Christ (A Vision Shared: A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
13. Steve Earle & the Del McCoury Band – Pilgrim (The Mountain, 1999)
14. The A.L. Phipps Family – Away Over in the Promised Land (Classic Southern Gospel, 2005)
15. Van Morrison – Whenever God Shines His Light (Avalon Sunset, 1989)
16. The Corn Sisters – This Little Light (The Other Women, 2000)
17. Tim Easton – J.P.M.F.Y.F. (Ammunition, 2006)
18. Slim Cessna’s Auto Club – Last Song About Satan (Always Say Please and Thank You, 2000)
19. Rosanne Cash – Wings of Angels (Anchored in Love: A Tribute to June Carter Cash, 2007)
20. Alathea – Indian Creek (What Light is All About, 2003)

21. Solomon Burke – Diamond in Your Mind (Don’t Give Up on Me, 2002)
22. The Humbard Family – I’ll Fly Away (I’m a Man of Constant Sorrow, 2002)
23. The Nitty Gritty Dirt Band – Will the Circle be Unbroken (Will the Circle be Unbroken, 1972)
24. Lonnie Donegan – Gloryland (Sing Hallelujah, 1962)
25. Johnny Cash – He Turned Water into Wine (At San Quentin, 1969)
26. David Eugene Edwards – Wayfaring Stranger (Searching for the Wrong-Eyed Jesus, 2005)
27. Marshall Chapman – Jesus Was a Capricorn (Don’t Let the Bastards Get You Down: A Tribute to Kris Kristofferson, 2002)

L-FM (5 oktober 2010)

2010-10-09T19:11:00.006+02:00

Het thema deze keer was treinen. De opname is deze keer helaas niet gelukt, dus dit maal alleen tekst.

Ton
01. The Delmore Brothers - Freight Train Boogie
02. Henry "Ragtime Texas" Thomas - Railroadin' Some
03. Brendan Boykin with The Johnny Nocturne Band - Boogie Woogie Choo Choo Train
04. Terry Allen - New Dehli Freight Train
05. Johnny Cash - Folsom Prison Blues

06. Josh Turner - Long Black Train
07. George Davis - Sixteen Tons
08. Bruce Springsteen - John Henry
09. Nanci Griffith - Southbound Train
10. Mick Molony - Paddy on the Railway

11. Roy Acuff - Wabash Cannonball
12. Utah Phillips - Daddy What's a Train
13. New Riders of the Purple Sage - Glendale Train
14. Hugh Moffat - Slow Moving Freight Train
15. Gordon Lightfoot - Steel Rail Blues

16. Guy Clark - Texas 1947
17. Pete Seeger - Midnight Special

Paul
01. Fred Eaglesmith - 49 Tons
02. Lonnie Donegan - Shorty George
03. Hank Snow - The Wreck of the Old 97
04. Woody Guthrie & Cisco Houston - John Henry
05. Walt Robertson - Railroad Bill

06. Rosalie Sorrels - Way Out in Idaho
07. The Pogues - Poor Paddy
08. Lisa Loeb & Elizabeth Mitchell - Little Red Caboose
09. Laurie Berkner - I've Been Working on the Railroad
10. Leadbelly - Rock Island Line

11. Elizabeth Cotton - Freight Train
12. Arlo Guthrie - City of New Orleans
13. Cisco Houston - Drill, Ye Tarriers, Drill
14. The Nitty Gritty Dirt Band - Cannonball Rag
15. Jimmie Rodgers - The Brakeman's Blues

16. Del McCoury - All Aboard

Barbecue Bob - The Essential Barbecue Bob (2001)

2010-10-07T22:23:00.007+02:00

"I'm On My Way Down Home"
In het begin van de vorige eeuw werden zwarte muzikante dikwijls vernoemd naar hun uiterlijke kenmerken; Blind Willie McTell, Peg Leg Sam of Barbecue Bob. Bob's werkelijke naam was Robert Hicks, een blueszanger uit Georgia. Hicks werkte als kok in Tidwell's Barbecue Place, een restaurant in het noorden van Atlanta toen hij ontdekt werd door Dan Hornsby, een talentscout van Columbia Records. De maatschappij besloot Hicks' baan te gebruiken als gimmick en gaf hem zodoende de naam Barbecue Bob. Ook op publiciteitsfoto's was hij in kokskleding te zien zoals te zien is op een van de twee nog overgebleven foto's.

Hicks werd geboren op 11 september 1902 in Walnut Grove. Samen met zijn ouders en broer, Charley "Lincoln" Hicks, verhuisde hij op jonge leeftijd naar Newton County. Daar kwam hij in contact met Savannah "Dip" Weaver aan haar zoon Curley. Tezamen met de Weavers leerde de gebroeders Hicks gitaar spelen en vormde ze hun eigen muziekgroep. In 1922 voegde country blues harmonicaspeler Eddie Mapp zich ook bij de groep. Gedurende een aantal jaren in de vroege tot midden-jaren '20 speelde deze groep op feesten en dancings in en rondom Atlanta. Robert Hicks was het eerste lid van de groep die commercieel succes genoot nadat hij onder contract kwam te staan van Columbia Records. Tussen 1927 en 1930 nam hij in totaal 65 nummers op waarvan het merendeel op dit verzamelalbum te horen is. Praktisch alle nummers zijn opgenomen in Atlanta, met uitzondering van een korte opnamesessie (15 en 16 juni 1927) in New York. In december 1930 nam hij als lid van the Georgia Cotton Pickers (met onder meer Curley Weaver) verschillende nummers op. Het zouden zijn laatste opnames zijn. Hij stierf in 1931 op 29-jarige leeftijd aan de gevolgen van een combinatie van tuberculose en longontsteking, veroorzaakt door influenza. Eerder dat jaar was ook zijn vrouw aan een longontsteking bezweken.

Barbecue Bob is van grote invloed geweest op de latere Atlanta-bluesmuzikanten als Blind Willie McTell, Buddy Moss en Curley Weaver. Hij speelde op zijn opnames een 12-snarige Stella gitaar, maar hij kon evengoed overweg met een zes-snarige gitaar. Ook maakte hij al gebruik van een aantal bottleneck slide technieken. Een song van Hicks, "Motherless Child Blues", verscheen in 1974 op het album "461 Ocean Boulevard" van Eric Clapton.

L-FM (7 september 2010)

2010-09-12T19:50:00.008+02:00

De vakantiepret is over. Het radioseizoen is weer begonnen. Mijn nummers komen allemaal van Nederlandse artiesten. De nummers van Ton zijn willekeurig gekozen.

01. Willy Nelson - On the Road Again (Honeysuckle Rose, 1980)
02. Allez Mama - Weet Je Nog Waar Je Was (Route Barrée, 2008)
03. John Mellencamp - Do-Re-Mi (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
04. Ygdrassil - One Morning in the Springtime (Nice Days Under Darkest Skies, 2002)
05. Johnsmith - On that Mainline (Gravity of Grace, 2009)
06. John Dear Mowing Club - Lover (Melleville, 2010)
07. Brad Paisley - Farther Along (Mud on the Tires, 2003)
08. Blue Grass Boogiemen - The Lovin' Machine (Who's Afraid Of The Boogiemen, 2006)
09. Old Crow Medicine Show - The Greatest Hustler of All (Tennessee Pusher, 2008)
10. Born in a Barn - Romeo & Julliet (Poor Manners, 2002)

11. Van Morrison - Once a Day (Pay the Devil, 2006)
12. Aggieland - Working Wonders (Welcome to Aggieland, 2005)
13. Ry Cooder - Strike! (My Name is Buddy, 2007)
14. Daniel Lohues - Nooit Stoppen Met Probeern (Allennig III, 2009)
15. Jimmy - Early Morning Rain (Same as the Wind, 2006)
16. Polgate - Broken Heart & Hammering Rain (Scarfish Love on Wings of Mojo Wire, 2005)
17. The Wailin’ Jenny’s - Bold Riley (Live at the Mauch Chunk Opera House, 2009)
18. The Very Girls - The Blue Zone (Elsewhere Bound, 2001)
19. Those Darlins - Cannonball Blues (Those Darlins, 2009)
20. Powderblue - Upstairs, Downstairs (Powderblue, 2004)

21. Kendel Carson - One Blue Dress on the Line (Alright Dynamite, 2009)
22. Chitlin' Fooks - The Battle (Chitlin' Fooks, 2001)
23. Mark Knopfler & Chet Atkins - The Next Time I'm in Town (Neck and Neck, 1990)
24. BJ Baartmans - Sally Tonight (Red Light Tracks, 2003)
25. Blaze Foley - Clay Pigeons (Live at the Austin Outhouse, 1999)
26. JW Roy - There Are You (Kitchen Table Blues, 2004)
27. Rosanne Cash - Sea of Heartbreak (The List, 2009)

Frank Hutchison - Complete Recorded Works Volume 1 (1997)

2010-08-31T01:04:00.008+02:00

"The Train That Carried the Girl from Town (#2)"
Elvis Presley wordt meestal gezien als de eerste blanke artiest die het aandurfde om elementen uit de zwarte muziek in zijn composities te gebruiken. Maar niets is minder waar. Halverwege de jaren '20 was het de uit West Virginia afkomtige mijnwerker Frank Hutchison die als eerste blanke bluesartiest zijn "zwarte" muziek opnam. Tussen 1926 en 1929 nam hij in totaal 44 nummer op voor Okeh Records waarvan er een negental niet zijn uitgebracht. Hutchison maakte in die jaren al gebruik van slidetechnieken. Een manier van gitaarspelen die hij omstreeks 1905 had geleerd van de zwarte gitarist Henry Vaughn. Deze techniek, die pas in 1923 voor de eerste maal (op plaat) werd gebruikt, begon in de late jaren '20 en begin jaren '30 aan populariteit te winnen. Vooral onder zwarte gospel/blues zangers als Blind Willie McTell, Mississippi Fred McDowell, Son House en Robert Johnson. Bij gebrek aan andere hulpmiddelen gebruikte Hutchison bij zijn eerste opnames een zakmes als slide.

De nummers op dit album zijn - zoals veel voorkomend bij Document Records - geplaatst in chonologische volgorde. De opnames zijn in 4 sessies opgenomen, éénmaal in 1926, tweemaal in 1927 en éénmaal in 1928. De geluidskwaliteit van de opnames is verbluffend helder. Enkel bij de eerst takes van "Worried Blues" en "The Train That Carried the Girl From Town" is duidelijk te horen dat dit opnames van ruim 80 (!) jaar oud zijn. Hutchison nam - zoals A.P. Cater dat ook deed - veel nummers op die hij had overgenomen van zwarte artiesten. Zo leerde hij onder andere "Worried Blues" van de zwarte steelgitarist, Bill Hunt, die zelf geen opnamen naliet.

Enkele jaren na zijn laatste opnamen in 1929 verliet Hutchison de kolenmijnen van Logan County. Samen met zijn vrouw exploiteerde hij daarna een supermarkt en postkantoor in Lake, West Virginia. Maar hij verloor alles, inclusief zijn wonig boven de winkel, toen het complete pand in april 1942 afbrandde. Na verluid was hij zo ontdaan door deze gebeurtenis dat dit resulteerde in een alcoholverslaving. Korte tijd later keerde hij weer terug naar Ohio en werkte daar als entertainer op een rivierboot op de Ohio-rivier. Hij stierf in 1945 in Dayton aan de gevolgen van leverkanker.

Barbara Dane - Barbara Dane and the Chambers Brothers (1966)

2010-07-28T01:58:00.006+02:00

"It Isn't Nice"
Aan de vooravond van de Great Depression en in de nasleep van de ergste rassenrellen uit de Amerikaanse geschiedenis trokken de ouders van Barbara Dane in de jaren '20 van Arkansas naar Detroit, Michigan. Op 12 mei 1927 werd Barbara Dane daar geboren als Barbara Jean Spillman. Als kind zong en speelde ze piano op zondagsschool. Medio jaren '40 begon ze zich te interesseren voor burgerrechten en de feministische beweging. In 1949 verhuisde ze naar San Francisco alwaar ze begon op te treden met folk- en jazzsongs. Ze werkte samen met onder andere Pete Seeger, Kid Ory, George Lewis en Turk Murphy, trad op op diverse festivals en had zelfs een eigen tv-programma.

In 1966 ondernam Dane een opmerkelijke stap door een album op te nemen met de soulgroep The Chamber Brothers, die 3 jaar later nog een bescheiden hit scoorden met "Time Has Come Today". Het resultaat is een wonderlijke samensmelting van de folk-blues van Dane en de bluesy soul van The Chamber Brothers. Het album trapt af met "It Isn't Nice" en "You've Got to Reap What You Sow". Beide nummers zijn diep geworteld in de burgerrechtenbeweging en zijn tekstueel nog even sterk als 45 jaar geleden. Daarna volgt een cover van de in 1966 overleden singer/songwriter Richard Fariña; "Pack Up Your Sorrows". Het tweede deel van het album bevat bevat vooral negro spirituals waarop de samenzang van The Chamber Brothers geheel tot zijn recht komt met nummers als "Come By Here" ("Kumbaya"), "Freedom is a Constant Sorrow" en "Go Tell It on the Mountain".

L-FM (13 juli 2010)

2010-07-14T21:27:00.009+02:00

Weer een nieuwe radio-uitzending. Nummers over plaatsen was ditmaal het thema. Het begin van het programma onbreekt, maar dat mag de pret niet drukken.

01. Alabama - Song of the South (Southern Star, 1989)
02. Larkin Poe – Fairbanks, Alaska (Spring, 2010)
03. Fats Domino - New Orleans (Live from Austin TX, 2006)
04. Trampled by Turtles – New Orleans (Palomino, 2010)
05. Chip Taylor & Carrie Rodriguez - Let’s Leave This Town (Live from the Ruhr Triennale, 2007)
06. Teri Joyce – Austin, Texas, USA (Kitchen Radio, 2010)
07. Buddy Miller - That is How I Got to Memphis (Your Love and Other Lies, 1995)
08. Raina Rose – Nashville (When May Came, 2010)
09. Caroline Herring - Colorado Woman (Wellspring, 2003)
10. .357 String Band – Milwaukee, Here I Come (Lightning From the North, 2010)

11. Nanci Griffith - Going Back to Georgia (Flyer, 1994)
12. I See Hawks in L.A. – Midnight in Orlando (California Country, 2006)
13. Uncle Earl - Bony on the Isle of St. Helena (Waterloo, Tennessee, 2007)
14. Band of Horses – Laredo (Infinite Arms, 2010)
15. Lucinda Williams – Minneapolis (World Without Tears, 2003)
16. Otis Gibbs – Kansas City (Joe Hill’s Ashes, 2010)
17. Merle Haggard - Take Me Back to Tulsa (Live From Austin TX, 2006)
18. Kate Tucker & The Sons of Sweden – New Orleans (White Horses, 2010)
19. Butch Hancock - West Texas Waltz (West Texas Waltzes & Dust-blown Tractor Tunes, 1978)
20. Dixie Chicks – Lubbock or Leave It (Taking the Long Way, 2006)

21. Gretchen Peters & Tom Russell - Snowin' on Raton (One to the Heart, One to the Head, 2008)
22. Brother Dege – The Battle of New Orleans (Folk Songs of the American Longhair, 2010)
23. Pete Seeger - Banks of the Ohio (American Favorite Ballads 4, 1961)
24. Becky Schlegel – Cincinnati (Dandelion, 2010)
25. Johnny Cash - The Road to Kaintuck (Johnny Cash Sings the Ballads of the True West, 1965)
26. Sally Spring – Mentone, Alabama (Made of Stars, 2010)

Lonnie Donegan - Showcase (1956)

2010-06-30T22:15:00.004+02:00

"Wabash Cannonball"
Het was niet de heupwiegende tieneridool Elvis Presley die halverwege de jaren '50 als eerste de Engelse muziekindustrie wakker schudde, maar een Schotse jazzinstrumentalist die al zeer snel bekend zou worden als de King of Skiffle. Deze Lonnie Donegan was al vanaf de vroegere jaren '50 actief in diverse jazzbands waarvan de Chris Barber's Jazz Band de meeste bekende was. Ten tijde van zijn lidmaatschap van de Ken Colyer's Jazzmen speelde Donegan samen met bandleden Ken Colyer en Chris Barber tijdens optredens "skiffle-breaks". Deze skiffle-breaks waren een idee van Ken Colyer's broer Bill en sloegen direct aan bij het publiek. Het duurde dan ook niet lang voordat Donegan zich compleet toelegde op het skiffle-werk en in 1955 een enorme hit scoorde met "Rock Island Line".

"Showcase" is het debuutalbum van Donegan als solo-artiest. Het album bevat covers van onder andere bluesgrootheden als Leadbelly ("I'm Alabammy Bound") en Leroy Carr ("How Long, How Long Blues") en countrylegende A.P. Carter ("Wabash Cannonball"). Donegan's karakteristieke folkblues stem doet bij tijd en wijle een zwarte blues shouter vermoeden en niet een blanke skiffle-speler uit Glasgow. In "Alabammy Bound" en de traditional "I Shall Not Be Moved" wordt zijn tenorstem perfect aangevuld door de basstem van gitarist Denny Wright. Tot 1962 was Donegan immens populair in het Verenigd Koninkrijk, maar door de opkomst van The Beatles en andere beatgroepen raakte hij al snel op de achtergrond.

L-FM (15 juni 2010)

2010-06-16T20:23:00.007+02:00

Weer een nieuwe radio-uitzending. Country-rock was ditmaal het thema. De uitzending hapert af en toe aangezien het signaal deze keer niet constant tot Deventer reikte.

01. John Fogerty - Bad Moon Rising (The Long Road Home, 2005)
02. The International Submarine Band – Folsom Prison Blues/That’s All Right (Safe at Home, 1968)
03. The Flying Burrito Brothers - Sin City (The Gilded Palace of Sun, 1969)
04. Steve Young – I’m a One Woman Man (Rock Salt and Nails, 1969)
05. The Byrds - My Back Pages (Younger Than Yesterday, 1967)
06. Chris Hillman – (Take Me in Your) Lifeboat (Slippin’ Away, 1976)
07. The Everly Brothers - On the Wings of a Nightingale (EB 84, 1984)
08. Rick Nelson – Walkin’ Down the Line (Country Fever, 1967)
09. Linda Rondstadt - Blue Bayou (Simple Dreams, 1977)
10. Ian Matthews – Propinquity (Valley Hi, 1973)

11. Eagles – Desperado (Desperado, 1973)
12. The Amazing Rhythm Aces – Life’s Railway to Heaven (Stacked Deck, 1975)
13. Steve Earle - Guitar Town (Guitar Town, 1986)
14. Michael Nesmith – Silver Moon (Loose Salute, 1970)
15. Dough Sahm - Nitty Gritty (Texas Tornado, 1973)
16. Goose Creek Symphony – Symphony Music (Established, 1970)
17. The Flatlanders - See the Way (Wheels of Fortune, 2004)
18. Dillard & Clark – Don’t Come Rollin’ (The Fantastic Expedition of Dillard & Clark, 1968)
19. Joe Ely - The Road Goes on Forever (Love and Danger, 1992)
20. Gene Clark – Tried So Hard (Gene Clark with the Gosdin Brothers, 1967)

21. Jimmy Dale Gilmore – Ripple (One Endless Night, 2000)
22. The Gosdin Brothers – Woman’s Disgrace (Sounds of Goodbye, 1968)
23. John Fogerty - Rocking All Over the World (The Long Road Home: In Concert, 2005)
24. Great Speckled Bird – Bloodshot Beholder (Great Speckled Bird, 1970)
25. Steve Earle & Sharon Shannon - The Galway Girl (Transcedental Blues, 2000)
26. The Grateful Dead – Friend of the Devil (American Beauty, 1970)
27. Emmylou Harris & Linda Rondstadt - For a Dancer (Western Wall: The Tucson Sessions, 1999)
28. Roger McGuinn – Bag Full of Money (Roger McGuinn, 1973)
29. Eagles - Take It to the Limit (One of These Nights, 1975)

Memphis Minnie - The Best of Memphis Minnie (2008)

2010-06-10T01:13:00.005+02:00

"Down in the Alley"
Gitaarspelende blueszangeressen zijn zeer spaarzaam. Maar dit selecte groepje is wel van een zeer hoogstaand niveau. Wat te denken van Sister Rosetta Tharpe, Elizabeth Cotten of Memphis Minnie. De laatste naam zal de meesten het minst bekend in de oren klinken. En dit terwijl Minnie oftewel Lizzie Douglas een van de meest invloedrijke figuren was in de vooroorlogse blues.

In 1929 trouwde ze met gitarist Joe McCoy met wie ze een muzikaal duo vormde. Tijdens de jaren '30 trok ze naar Chicago alwaar zij een van de grondleggers was van de Chicago Blues. Na slechts vier jaar strandde haar huwelijk met McCoy waarna ze in 1939 hertrouwde met Ernest "Little Son Joe" Lawlars. Tot op 61-jarige leeftijd bleef Minnie actief in de Chicago bluesscene en vervolgens keerde ze in 1958 samen met Little Son Joe weer terug naar Memphis.

Dit album - met de subtitel "1933-1937" - bevat opnames van Minnie tijdens haar hoogtijdagen eind jaren '30. Van de klassieke blues songs als "I'm Bad Luck Woman" en "Caught Me Wrong Again", opgenomen tijdens de fameuze mei 1936 sessie, tot de meer georchestreerde country blues opgenomen in 1937. Anders dan de subtitel doet vermoeden staan op deze cd ook nummers die opgenomen zijn in juni 1938, haar laatste sessie voordat zij in contact kwam met Little Son Joe een jaar later.

Hank Snow - The Southern Cannonball (1961)

2010-05-24T16:47:00.005+02:00

"The Southern Cannonball"
Zoals vele succesvolle artiesten had ook Hank Snow een belabberde jeugd. Toen hij 8 jaar was scheidde zijn ouders en kwam hij bij zijn grootmoeder te wonen. Vier jaar later hertrouwde zijn moeder en verhuisde kleine Hank weer terug naar zijn moeder. Zijn stiefvader was echter een gewelddadig man en sloeg Hank herhaaldelijk. Moe van het misbruik liep hij op zijn twaalfde weg van huis waarna hij aan het werk ging op een vissersboot.

Ten tijde van "The Southern Cannonball" was Snow al over zijn commerciële hoogtepunt heen. Vooral in de vroege jaren '50 scoorde hij de ene hit naar de andere. Dat wil echter niet zeggen dat dit een minder album is. Integendeel, dit album bevat een aantal van zijn beste songs. Naast twee Jimmie Rodgers klassiekers ("My Blue Eyed Jane" en "The Southern Cannonball") bevat dit album ook een vervolg op zijn hit "I'm Movin' On"; "I'm Movin' In". Snow's voorliefde voor Spaanse ritmes en melodieën is ook op dit album duidelijk aanwezig in "Panamama" en "When Mexican Joe Met Jole Blon". Al met al een zeer sterk album van een van de laatste honky tonk countrysterren.

L-FM (18 mei 2010)

2010-05-20T22:39:00.012+02:00

Weer een nieuwe radio-uitzending. Dit keer stonden immigratiesongs centraal.

01. Pete Seeger with Sweet Honey in the Rock, Doc Watson and The Little Red School House Chorus - This Land is Your Land (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
02. David Massengill - My Name Joe (Coming Up For Air, 1992)
03. Woody Guthrie - The Great Dust Storm (Dust Bowl Ballads, 2000)
04. The Pogues - Thousands Are Sailing (If I Should Fall from Grace with God, 1988)
05. Bruce Springsteen - I Ain't Got No Home (Folkways: A Vision Shared - A Tribute to Woody Guthrie & Leadbelly, 1988)
06. Po' Girl - Fernanda (Follow Your Bliss, 2010)
07. Johnny Cash - I've Been Everywhere (Unchained, 1996)
08. Tom Russell - Who's Gonna Build Your Wall? (Veteran's Day: The Tom Russell Anthology, 2008)
09. The Del McCoury Band - Rambling Boy (The Unbroken Circle: The Musical Heritage of the Carter Family, 2004)
10. Kadril - The Americans Have Stolen My True Love Away (De Andere Kust, 2005)

11. De Danann - Rambling Irishman (De Danann, 1976)
12. Steeley Span - Gone to America (Sails of Silver, 1980)
13. The Stanley Brothers and The Clinch Mountain Boys - I Long to See the Old Folks (Stanley Brothers & The Clinch Mountain Boys 1953-59, 1994)
14. The Seeger Family - When I First Came to This Land (American Folk Songs, 1957)
15. Bruce Springsteen - Pay Me my Money Down (We Shall Overcome: The Seeger Sessions, 2006)
16. Among the Oak & Ash - Joseph Hillström 1879-1915 (Among the Oak & Ash, 2009)
17. Billy Bragg - Joe Hill (The Internationale, 1990)
18. The Dubliners - Deportees (30 Years A-Greying, 1992)
19. The Waifs - London Still (Up All Night, 2003)
20. Chip Taylor & Carrie Rodriguez - Sweet Tequila Blues (Let's Leave This Town, 2002)

21. Kadril - Amerika is een Schoon Land (De Andere Kust, 2005)
22. The Black Family - Rathlin Island (1847) (Our Time Together, 2004)
23. Billy Bragg - This Land is Your Land (The Internationale, 1990)
24. The Sean O’Neill Band - Goodbye Johnny Dear/Old Bog Road/Farewell to Galway (Favourite Irish Drinking Songs, 1994)

Roots 66 in Oss

2010-05-17T00:11:00.006+02:00

Afgelopen zaterdag was ik samen met mijn vriendin bij de tweede editie van het Roots 66 Festival in de Groene Engel in Oss. Jammer genoeg werd het programma op het laatste tijd enigszins gewijzigd doordat zowel Chris Smither en Peter Mulvey (gezondheidsproblemen Smither) en Chuck Mead (overstromingen in zijn woonplaats in Amerika) niet aanwezig konden zijn. Gelukkig vulden Lea en Okieson de gaten in de programmering op. Dat had wel tot gevolg dat er vier Nederlandse acts achter elkaar geprogrammeerd stonden.

Hieronder een sfeerimpressie door middel van foto's gemaakt door Marcel Houweling.

Kendel Carson

Allez Soldaat

Lea

Okieson

Blue Grass Boogiemen

Naomi Sommers

Chip Taylor

Israel Nash Gripka

Burl Ives - Favorites for Children (1974)

2010-05-11T21:19:00.005+02:00

"Mr. Froggie Went A-Courtin'"
De naam Burl Ives zal voor altijd verbonden zijn met Rudolph the Red-Nosed Reindeer, de NBC/CBS kerstmis special. Hij is namelijk de stem van Sam The Snowman, de verteller van het verhaal. Een rol die perfect bij zijn "vriendelijke grootvader" imago paste. Zijn overige werk is grotendeels onbekend bij het grote publiek. Zo ook zijn LP "Favorites for Children", een album voor de allerkleinsten. Het album bestaat uit vier verhaaltjes en vier bijbehorende liedjes. Ives' diepe, warme stem past perfect bij de door Barbara Hazen geschreven vertellingen en dat maakt het album een aangename luisterervaring voor zowel ouder als kind.

L-FM (20 april 2010)

2010-04-22T19:39:00.011+02:00

Dinsdag 20 april was inmiddels al onze vierde radio uitzending. Ditmaal hadden we beide een top 15 samengesteld. Jammer genoeg was de tijd wat krap zodat we allebei twee nummers moesten laten vervallen.

01. Cathy Rivers - Twister (Bleached, 2003)
02. Ray Wylie Hubbard - Without Love (We’re Just Wastin’ Time) (Dangerous Spitits, 1997)
03. Meg Baird - Dear Companion (Dear Companion, 2007)
04. Townes van Zandt - To Live is to Fly (High, Low and in Between, 1972)
05. Townes van Zandt - Like a Summer Thursday (Our Mother the Mountain, 1969)
06. Hayes Carl - The Long Way Home (Little Rock, 2005)
07. Blanche - I'm Sure of it (Little Amber Bottles, 2007)
08. Levon Helm - Poor Old Dirt Farmer (Dirt Farmer, 2007)
09. Lori McKenna - Fireflies (Pieces of Me, 2001)
10. Freakwater - Your Goddamn Mouth (Dancing Under Water, 1991)

11. Gillian Welch - Revelator (Time (The Revelator), 2001)
12. Salomon Burke & Emmylou Harris - We’re Gonna Hold On (Nashville, 2006)
13. Josh Rouse - It's the Nighttime (Nashville, 2005)
14. Kimmie Rhodes - The Corner of the Bar (West Texas Heaven, 1996)
15. Steve Earle and the Del McCoury Band - Harlan Man (The Mountain, 1999)
16. Ry Cooder - Suitcase in my Hand (My Name is Buddy, 2007)
17. The Chieftains, John Hiatt, Béla Fleck, Jeff White and Tim O'Brien - Down the Old Plank Road (Down the Old Plank Road: The Nashville Sessions, 2002)
18. Gretchen Peters - Lillies of the Field (Gretchen Peters, 2001)
19. The Mollys - Yer Drunk Again/Polka del Diablo (Only a Story, 2000)
20. Bruce Springsteen - My Oklahoma Home (We Shall Overcome: The Seeger Sessions, 2006)

21. The Waifs - Bridal Train (Bridal Train, 2004)
22. Eva Cassidy - How Can I Keep from Singing (Eva by Heart, 1997)
23. Kasey Chambers - We're All Gonna Die Someday (The Captain, 2000)
24. Uncle Earl - Wallflower (Waterloo Tennessee, 2007)
25. Billy Bragg & Wilco - Way over Yonder in the Minor Key (Mermaid Avenue, 1998)
26. Eagles - Take it to the Limit (One of These Nights, 1975)

The Easter Parade

2010-04-02T21:48:00.008+02:00

Emmy the Great - Easter Parade (First Love, 2009) (clip)
Enige culturele binding - naast het eten van eieren - hebben wij Nederlanders niet met Pasen. De Amerikanen hebben daarentegen nog "The Easter Parade". Deelnemers aan deze parade - vooral vrouwen - dossen zich uit in extraverte outfits, veelal voorzien van een dito hoed. Maar ook in Amerika is de belangstelling voor deze Easter Parade dalende.

In 1948 verscheen de film "The Easter Parade" met Judy Garland en Fred Astaire. De film won een Academy Award voor de beste Amerikaanse musical. Het gelijknamige nummer uit de film is samen met "Peter Cottontail" een van de meest bekende Paasliedjes.

Alexa Woodward

2010-03-31T22:23:00.010+02:00

"Boston" (Speck, 2009)
Alexa Woodward is met haar guitige wangen een dame om direct verliefd op te worden. Die verliefdheid wordt enkel nog meer versterkt wanneer haar zoetgevooisde stem uit mijn boxen schalt. Enkel gewapend met een banjo heeft deze New Yorkse schone onlangs haar eerste volwaardige album 'Speck" afgeleverd. Haar stem heeft ietwat weg van die van Alela Diane, maar ook het authentieke stemgeluid van Gillian Welch weerklinkt in haar nummers. De aankomende maand tourt ze met Annie Crane door Europa. Jammergenoeg wordt Nederland niet aangedaan.

Cotton Mill

2010-03-30T23:26:00.013+02:00

Mike Seeger - Cotton Mill Colic (Classic Labor Songs, 2006)
Vanavond heb ik - naar alle waarschijnlijkheid - voor de laatste maal 's avonds gewerkt dit jaar. Het lijkt tegenwoordig heel veel, twee avonden per week overwerken, maar het werkt enorm relativerend om een cd met oude "union songs" op te zetten. In vergelijking met de arbeidsomstandigheden van een aantal decennia geleden leiden wij een werkelijk luxe leventje.

Bovenstaand nummer komt van Smithsonian Folkways' "Classic Labor Songs". Het nummer is in 1926 geschreven en in 1930 voor de eerste maal opgenomen door David McCarn (1905-1964) een textielarbeider uit Gastonia, North Carolina. Via (wie anders dan) Alan Lomax kwam Mike Seeger, de half-broer van Pete, in contact met dit nummer. Hij nam het simpele maar tevens ook hartverscheurende nummer op voor zijn tweede soloalbum "Tipple, Loom & Rail: Songs of the Industrialization of the South" in 1966.

L-FM (23 maart 2010)

2010-03-28T21:41:00.011+02:00

Afgelopen dinsdag was het weer zover. Onze derde gezamenlijke uitzending van "Het Beste van het Westen". In deze uitzending stond Lucinda Williams centraal. Dus veel muziek van deze singer/songwriter uit Louisiana en aan haar gerelateerde muzikanten en bands. De opname vertoont wat haperingen en het begin ontbreekt, maar is zeer zeker het beluisteren waard.

01. Fats Domino - Blueberry Hill (This is Fats, 1958)
02. Champion Jack Dupree - I'm Going to Write the Governor of Georgia (Classic Protest Songs from Smithsonian Folkways, 2009)
03. Lucinda Williams - Jackson (Car Wheels on a Gravel Road, 1998)
04. The Band - Up on Cripple Creek (The Band, 1969)
05. Those Darlin - Cannonball Blues (Those Darlins, 2009)
06. Mary Chapin Carpenter - Passionate Kisses (Come On Come On, 1992)
07. Lucinda Williams - Still I Long for Your Kiss (Car Wheels on a Gravel Road, 1998)
08. Duane Jarvis - Still I Long for Your Kiss (Certified Miracle, 2001)
09. JW Roy - Broken Wings (Deeper Shades, 1999)
10. Christy Moore - The Magdalene Laundries (Burning Times, 2005)

11. Four Men and a Dog - Heading West (Doctor A's Secret Remedies, 1995)
12. Flogging Molly & Lucinda Williams - Factory Girls (Within a Mile of Home, 2004)
13. Clifton Chenier - Zydeco et Pas Sale (Hot Pepper, 1980)
14. PF Sloan & Lucinda Williams - Sins of a Family (Sailover, 2006)
15. Johnsmith - Scotch Pine (Gravity of Grace, 2009)
16. Gregory Alan Isakov & Brandi Carlile - One of Us Cannot be Wrong (This Empty Northern Hemisphere, 2009)
17. Lucinda Williams - World Without Tears (World Without Tears, 2003)
18. Gurf Morlix - I Ain't Goin' That Way (Fishin' in the Muddy, 2002)
19. The Wailin' Jennys - Glory Bound (Live at the Mauch Opera House, 2009)

20. Ginny Hawker - Don't Neglect the Rose (Letters From My Father, 2001)
21. Bascom Lamar Lumsford - Mole in the Ground (Classic Mountain Songs, 2002)
22. Robbie Fulks - That Bangle Girl (The Very Best of Robbie Fulks, 2000)
23. Gram Parsons - High Fashion Queen (Burrito Deluxe, 1970)
24. Lucinda Williams - I Just Wanted to See You so Bad (Lucinda Williams, 1988)
25. Mississippi John Hurt - Candy Man (Avalon Blues, 1963)
26. Laura Cantrell - Letters (Humming by the Flowered Vine, 2005)
27. Woody Guthrie - I Ain't Got No Home (The Asch Recordings, 1999)
(28. Chip Taylor & Lucinda Williams - The Ship (Black and Blue America, 2001))

Agnes Kain

2010-03-04T22:15:00.008+01:00

"Set You Apart" (Across the Ocean Grey, 2009)
Agnes Kain. Het lijkt de naam van een zangeres, maar in werkelijkheid is het een duo bestaande uit Chanelle Afford en Stefan Simunic. Dit van oorsprong Australische indie-pop/folk duo werkt al een aantal jaar samen en heeft een neus voor mooie melodieuze liedjes. Na de release van hun debuutalbum "Keep Walking or I'll Kill You" in 2007 verhuisde het paar naar Londen om daar te werken aan hun nieuwe album. Dit nieuwe album is gevuld met kleine liedjes zoals "Gideon" over alledaagse zaken.

L-FM (23 februari 2010)

2010-02-23T21:49:00.012+01:00

Vandaag heb ik voor de eerste maal helemaal alleen "Het Beste van het Westen" gepresenteerd. Gelukkig met hulp van Peter achter de knoppen. Onderstaand is de gehele uitzending te beluisteren.

01. Michelle Shocked - Anchorage (Short Sharp Shocked, 1988)
02. Josh Ritter - Idaho (Animal Years, 2006)
03. Tom Russell - Out in California (The Rose of the San Joaquin, 1995)
04. Erica Wheeler - Colorado Town (Harvest, 1996)
05. Neko Case - The Train from Kansas City (Tigers Have Spoken, 2004)
06. Jack Guthrie - Oklahoma Hills (Oklahoma Hills, 1991)
07. The Wiggins Sisters - Texas (The Wiggins Sisters, 2006)
08. Jim & Jennie and the Pinetops - Down in the Arkansas (The Bottle Let Me Down: Songs for Bumpy Wagon Rides, 2002)
09. Bob Dylan - Mississippi (Love and Theft, 2001)
10. Last Train Home - Louisiana (True North, 2000)

11. Robert Earl Keen - Hello New Orleans (Gravitational Forces, 2001)
12. The Louvin Brothers - Alabama (Tragic Songs of Life, 1956)
13. Billy Joe Shaver - I Been to Georgia on a Fast Train (Old Five and Dimers Like Me, 1973)
14. Claire Lynch - My Florida Sunshine (Whatcha Gonna Do, 2009)
15. Kate Wolf - Carolina Pines (Poet's Heart, 1985)
16. John Hiatt - Memphis in the Meantime (Bring the Family, 1987)
17. Rosanne Cash - Tennessee Flat Top Box (King's Record Shop, 1987)
18. The Mickeys - Old Kentucky Wind (Finding Our Way, 2003)
19. Slobberbone - Springfield, IL (Slippage, 2002)
20. John Prine & Melba Montgomery - Milwaukee Here I Come (In Spite of Ourselves, 1999)

21. Gretchen Peters - On a Bus to St. Cloud (The Secret of Life, 1996)
22. Bellwether - South Dakota (Bellwether, 2000)
23. Ryan Adams - New York, New York (Gold, 2001)
24. Jimmy Lafave - Buffalo Returns to the Plains (Buffalo Return to the Plains, 1995)
25. Alexa Woodward - Boston (Speck, 2009)
26. Erin McKeown - Rhode Island is Famous For You (Sing Your Sinners, 2007)
27. Frog Holler - Pennsylvania (Idiots, 2001)
28. The Low Anthem - To Ohio (Oh My God, Charlie Darwin, 2008)
29. Devon Sproule - Old Virginia Block (Keep Your Silver Shined, 2007)
(30. John Denver - Thank God I'm a Country Boy (Back Home Again, 1974))

The Living Sisters

2010-02-13T23:44:00.012+01:00

Er heeft zich weer een nieuwe supergroep gevormd. Eleni Mandell, Inara George (The Bird and the Bee) en Becky Stark (Lavender Diamond) gaan tegenwoordig door het leven als The Living Sisters. Op 30 maart van dit jaar zal hun debuutalbum "Love to Live" in de schappen liggen. Het album is geproduceerd door Sheldon Gomberg (de vierde living sister). Mandell heeft inmiddels al 7 albums op haar naam staan die gekenmerkt worden door haar jazzy stemgeluid. George en Stark zijn nog niet zo lang actief maar hebben beide reeds hun sporen verdiend. Naast haar solowerk en haar albums met Greg Kurstin als The Bird and the Bee heeft George onder andere samengewerkt met Van Dyke Parks. Stark is ook te horen op het laatste album van The Decemberists "The Hazards of Love".

L-FM 5 jaar

2010-02-01T20:14:00.018+01:00

L-FM bestaat dit jaar alweer 5 jaar. Om dat te vieren hebben alle DJ's een top 30 opgesteld waaruit een top 105 (de ether frequentie) wordt opgesteld. Iedereen kan stemmen en wel hier. Hieronder mijn 30 inzendingen.

01.	Alela Diane	The Rifle	The Pirate's Gospel (2006)	videoclip
02.	Belle and Sebastian	I'm a Cuckoo	Dear Catastrophe Waitress (2003)	videoclip
03.	Flogging Molly	Seven Deadly Sins	Within a Mile of Home (2004)	videoclip
04.	Gillian Welch	Time (The Revelator)	Time (The Revelator) (2001)	videoclip
05.	Hello Saferide	My Best Friend	Introducing (2005)	videoclip
06.	Johnny Flynn	The Box	A Larum (2008)	videoclip
07.	Paul Simon	The Boy in the Bubble	Graceland (1986)	videoclip
08.	The Decemberists	Sixteen Military Wives	Picaresque (2005)	videoclip
09.	The Gaslight Anthem	The '59 Sound	The '59 Sound (2008)	videoclip
10.	Tilly and the Wall	Rainbows in the Dark	Bottoms of Barrels (2006)	videoclip
11.	The Pogues	Streams of Whiskey	Red Roses for Me (1984)	videoclip
12.	The Bangles	If She Knew What She Wants	Different Light (1986)	videoclip
13.	Basia Bulat	In the Night	In the Night (2008)	videoclip
14.	The Mountain Goats	This Year	The Sunset Tree (2005)	videoclip
15.	Bright Eyes	First Day of My Life	I'm Wide Awake, It's Morning (2005)	videoclip
16.	Dixie Chicks	Long Time Gone	Home (2002)	videoclip
17.	First Aid Kit	Hard Believer	Big Black and the Blue (2010)	videoclip
18.	Josh Ritter	Lilian, Egypt	The Animal Years (2006)	videoclip
19.	Kat Flint	Go Faster Stripes	Dirty Birds (2008)	videoclip
20.	Kathleen Edwards	Six O'Clock News	Failer (2003)	videoclip
21.	Laura Marling	New Romantic	My Manic & I (2007)	videoclip
22.	Lenka	The Show	Lenka (2008)	videoclip
23.	Nickel Creek	Speak	This Side (2002)	videoclip
24.	Old Crow Medicine Show	Wagon Wheel	O.C.M.S (2004)	videoclip
25.	Priscilla Ahn	Dream	A Good Day (2008)	videoclip
26.	The Waifs	Bridal Train	Bridal Train (2004)	videoclip
27.	Ryan Adams	New York, New York	Gold (2001)	videoclip
28.	The Tossers	Siobhan	Agony (2007)	videoclip
29.	The Be Good Tanyas	It's Not Happening	Chinatown (2003)	videoclip
30.	The Penny Black Remedy	95 Charing Cross Road	No One's Fault But Your Own (2009)	videoclip

Sport en muziek

2010-01-31T23:12:00.019+01:00

Sport en muziek, het is een niet veel voorkomende combinatie. Sporters die muziek luisteren ter voorbereiding van een wedstrijd zijn er natuurlijk legio. Maar muziek over sport? Daarvoor moeten we de archieven in.

Een mooi voorbeeld van een sportmuzikant is Chuck Brodsky. Brodsky is een groot honkbal fanaat en heeft diverse nummers over de sport geschreven waaronder "The Ballad of Eddie Klepp" (over de enige blanke speler in Negro Leagues van de jaren '40s), "Letters in the Dirt" (een eerbetoon aan Richie Allen) en "Lefty" (een eerbetoon aan zijn jeugdheld Steve Carlton). Al deze nummers zijn te vinden op zijn album "Baseball Ballads" uit 2002. Honkbal is sowieso een dankbaar onderwerp voor veel muzikanten. Zo bezongen onder andere Betty Bonney (1941) en Billy Bragg (2000, met tekst van Woody Guthrie) de honkbal grootheid Joe DiMaggio.

Maar het zijn niet altijd de helden die bezongen worden. Zeker ook de anti-helden en andere markante figuren komen dikwijls terug in diverse nummers. Zo vertelt Bob Dylan's "Hurrican" het verhaal van de boxer Rubin Carter. Dylan was blijkbaar een grote boksfan want ook "Who Killed Davey Moore?" handelt over een bokser. Ook andere artiesten wagen zich aan boksnummers. Zo nam Frankie Laine in de jaren '50 "The Kids Last Fight" op, een nummer over Kid McCoy (Norman Selby) een bokskampioen uit het begin van de 20e eeuw. Maar ook hedendaagse songwriters zoals Greg Trooper zijn niet vies van een sportsong.

Nog meer Engelstalige sportsongs; Dan Bern - Tiger Woods (golfer), Dropkick Murphys - Tessie (Red Sox, Amerikaanse honkbalclub), het intermezzo van "Paradise by the Dashboardlight", John Fogerty - Centerfield, The Brat - Chalk Dust (over de scheldkanonnades van John McEnroe) en Paul Kelly - Bradman (Sir Donald George Bradman, Australische cricketspeler).

Ook de Nederlandse sporthelden worden bezongen zoals het punkrock "Jeen van den Berg" (schaatser) van Pigmeat en "Jannes van der Wal" (dammer) van de Boegies. En uit vroegere tijden "Ard En Keessie" (Ard Schenk en Kees Verkerk) van Johnny Hoes & Het Heya Heya Koor, "Stille Willem" (Wim Janssen) van Spaan & Vermegen of "Heya Jan Bols" van De Specials.

En dan zijn er nog de sporters die zelf (proberen te) zingen. Bijvoorbeeld Erik Hulzebosch, Johan Cruyff en Shaquille O'Neal.

Stiekem is er blijkbaar toch nog best veel muziek over sport.

L-FM (26 januari 2010)

2010-01-26T22:14:00.014+01:00

Vanaf vandaag ben ik officieel in dienst bij L-FM. Elke vier weken presenteer ik samen met mijn waardige collega Ton dinsdagavond tussen 6 en 8 uur het programma "Het Beste van het Westen". In dit programma draaien we de beste muziek uit het westen oftewel countrymuziek, vaak met een scherp of minder scherp randje. In elke uitzending stellen wij één artiest centraal waarvan we een selectie aan nummers draaien. Deze week was dat Emmylou Harris. Na elke uitzending zal ik de playlist van die betreffende uitzending online zetten. Maar het is natuurlijk veel leuker als je tijdens de uitzending instemt op L-FM (ik ben niet Peter de Groot).

De uitzending van vandaag 26 januari 2010

01. Emmylou Harris - Montana Cowgirl (Songs of the West, 1994)
02. Michael de Jong - A Private Interlude (Imaginary Converstation, 2005)
03. Israel Nash Gripka - Pray for Rain (New York Town, 2009)
04. Gram Parsons - Return of the Grievous Angel (Grievous Angel, 1974)
05. John Smith - On the Mainline (Gravity of Grace, 2009)
06. Bob Dylan - One More Cup of Coffee (Desire, 1976)
07. Gretchen Peters - Lilies of the Field (Gretchen Peters, 2001)
08. Those Darlins - The Whole Damn Thing (Those Darlins, 2009)
09. George Davis - Sixteen Tons (When Kentucky Had No Union Men, 1967)
10. Dan Zanes - Colas (¡Nueva York!, 2008)

11. Solomon Burke - We're Gonna Hold On (Nashville, 2006)
12. Emmylou Harris & The Peasall Sisters - On the Sea of Galilee
(The Unbroken Circle: The Musical Heritage of the Carter Family, 2004)
13. Gretchen Peters & Tom Russell - Old Paint (One to the Heart, One to the Head, 2008)
14. Patty Loveless - Rise Up Lazarus (Mountain Soul, 2001)
15. Linda Ronstadt & Emmylou Harris - For a Dancer (Western Wall: The Tucson Sessions, 1999)
16. Brown Bird - My Daddy's a Preacher (Bottom of the Sea, 2008)
17. Eleanor Shanley - Seven Spanish Angels (Eleanor Shanley & Friends, 2002)
18. Emmylou Harris - How She Could Sing the Wildwood (All I Intended to Be, 2008)
19. Wade Hemsworth - The Land of the Muskeg (and the Shining Birch Tree) (Classic Canadian Songs From Smithsonian Folkways, 2006)
20. Emmylou Harris - Snake Song (Poet: A Tribute to Townes Van Zandt, 2001)

21. De Bozélas - Blanket on the Ground (single, 1993)
22. Chris Hilman - Back's Against the Wall (Like a Hurricane, 1998)
23. Waylon Jennings - Amanda (The Ramblin' Man, 1974)
24. Emmylou Harris - Blackhawk (Wrecking Ball, 1995)
25. Woody Guthrie - This Land is Your Land (The Asch Recordings, 1999)
26. Frog Holler - Pennsylvania (Idiots, 2001)
27. George Jones - Worried Man Blues (The Unbroken Circle: The Musical Heritage of the Carter Family, 2004)
28. Iris Dement - Mom and Dad's Waltz (My Life, 1993)
29. David Wilkie - Nil Se Ina La / Border Affair (Cowboy Ceilidh, 1997)
30. Nanci Griffith - Across the Great Divide (Other Voices, Other Rooms, 1993)

Kate McGarrigle (1946 - 2010)

2010-01-20T00:05:00.005+01:00

Als of de duivel er mee speelt. Een week geleden kwam Kate McGarrigle nog ter sprake in de stamboom van de Wainwrights en gisteren is ze helaas overleden. Samen met haar zus Anna vormde ze The McGarrigle Sisters die eigenhandig de folkmuziek in Canada bekendheid gaven met nummers als "Complainte Pour Ste-Catherine" en "Heart Like a Wheel". Tot op late leeftijd waren de McGarrigle's nog actief in de muziekindustrie. Zo verscheen in 2005 hun laatste album "The McGarrigle Christmas Hour". Na een ziektebed van 4 jaar is Kate op 63-jarige leeftijd overleden in haar woning in Montreal. Hard times come again no more Kate.

The Peasall Sisters

2010-01-09T17:16:00.008+01:00

Kleine meisjes worden groot. Bij The Peasall Sisters is dit letterlijk het geval. Een kleine tien jaar geleden stonden ze als kleine meisjes al op het podium tijdens het "Down From the Mountain" concert. Dit concert werd gehouden op 24 mei 2000 in het Ryman Auditorium in Nashville, Tennessee ten gelegenheid van de Coen's Brothers fim "O Brother, Where Art Thou?".

De zussen Sarah (alt en gitaar), Hanna (sopraan en mandoline) en Leah (tenor en fiddle) zijn geboren en getogen in White House, Tennessee. De (inmiddels) dames hebben al optredens in Radio City Music Hall, Carnegie Hall en The Grand Ole Opry op hun naam staan. Daarnaast hebben ze ook al twee volwaardige albums opgenomen; "First Offering" (2002) en "Home to You" (2005). En voor de echte fans is er ook nog een DVD beschikbaar.

Jill Hennessy

2010-01-07T23:58:00.009+01:00

Jill Hennessy is vooral bekend als dokter Jordan Cavanaugh in de NBC hitserie "Crossing Jordan". De serie was voor het eerst te zien op 24 september 2001 op de Amerikaanse televisie. In 2003 verscheen de soundtrack van de serie met een aantal gerenommeerde artiesten waaronder Alison Krauss, Richard Thompson, Lucinda Williams en de helaas kortgeleden overleden Vic Chesnutt. Ook Hennessy is met twee nummers vertegenwoordigd op deze soundtrack. Het door Tom Waits geschreven "You're Innocent When You Dream" en het Dylan-nummer "It's All over Now, Baby Blue". Afgelopen jaar verscheen haar eerste album genaamd "Ghost in My Head". Het album bevat vernuftige pop/rock songs ("Ghost in My Head") die naar verloop van tijd wel enigszins in elkaar verlengde komen te liggen. Maar desalniettemin een niet onaardig album Canadese actrice.

Als eerbetoon aan de actrice/zangeres nam de band Mollycuddle het nummer "The Ballad of Jill Hennessy" op (naar goed voorbeeld).

Lucy Wainwright Roche

2010-01-06T23:32:00.012+01:00

In huize Wainwright was Lucy een regelrechte rebel. Ze maakte haar school af en had een normale baan als lerares. Maar na een paar jaar kroop het bloed waar het niet gaan kon. In april 2007 verscheen haar eerste EP simpelweg getiteld "8 Songs". De helft van de nummers op deze EP zijn eigen nummers. Daarnaast is er ruimte voor covers van Richard Shindell en Christine McVie (Fleetwood Mac) en een tweetal traditionals. Een jaar later verscheen de volgende EP "8 More" met onder andere Crash Test Dummies en Bruce Springsteen covers.

Om nog even de familiaire relaties in kaart te brengen; Lucy is de dochter van Loudon Wainwright III en Suzzy Roche. Suzzy vormt samen met haar zussen Terre en Maggie de folkgroep The Roches. Loudon is de broer van singer/songwriter Sloan Wainwright en was eerder getrouwd met Kate McGarrigle, die op haar beurt samen met haar zus Anna de The McGarrigle Sisters vormde. Loudon en Kate zijn de ouders van Rufus en Martha Wainwright (ook te zien in het filmpje van The McGarrigle Sisters te zien). Volgt u het nog een beetje?

Via haar blog kan je geld doneren om haar te helpen om de kosten van haar eerste volwaardige album te financieren. Een donatie van een schamele $ 30 levert je al een gesigneerd exemplaar op van het album en voor $ 2500 word je zelfs als executive producer genoemd. Het is dat ik wat krap bij kas ben, anders had ik graag $ 5000 gedoneerd voor een privé concert.

The Hobo Nephews of Uncle Frank - 2010

2010-01-01T15:45:00.004+01:00

"The Hobo Nephews of Uncle Frank - 2010"

Calypso

2009-12-30T14:24:00.031+01:00

De naam Calypso doet bij de meeste mensen de wenkbrauwen fronsen. Slechts enkele kunnen je vertellen dat het een muziekstroming is en een nog kleiner gezelschap zal een Calypso-artiest kunnen benoemen. Calypso is een is Afro-Caribische muziekstroming die van oorsprong afkomstig is uit Trinidad & Tobago. De bevolking van dit eiland bestaat van oudsher nog voor een groot gedeelte uit nazaten van Afrikaanse slaven. Hun Afrikaanse roots vermengd met de muziek van de Caribbean resulteert in de Calypso muziek die halverwege de jaren '50 een kort moment van populariteit kende. Verreweg de bekendste zanger in het Calypso genre is de in Harlem, New York geboren Harold George Belafonte junior, oftewel kortweg Harry Belafonte. Naast Calypso is Belafonte ook thuis in Folk, Jazz en andere wereldmuziek stromingen. In 1956 verschijnt zijn album "Calypso". Op dat album staat ook zijn wereldberoemde vertolking van de traditional "Day Dah Ligh (Banana Loader's Song)" wat hij omdoopte tot "The Banana Boat Song (Day-O)"

Twee minder bekende namen zijn de uit Trinidad afkomstige Lord Invader (Rupert Westmore Grant) en Roaring Lion (Rafael de Leon). Geboren in respectievelijk 1915 en 1908 en hadden dus nog niet de beschikking tot de hedendaagse opnameapparatuur. In 2000 verscheen het verzamelalbum "Calypso in New York" van Lord Invader met opnamen gemaakt door Moses Ash in de jaren '40 en '50. Hierop staat ook zijn bekendste nummer "Rum and Coca Cola". Later gecovered door The Andrews Sisters. Ook het nummer "Pepsi Cola" dat hij op verzoek van de gelijknamige frisdrankfabrikant na het uitkomen van "Rum and Coca Cola" uitbracht is op deze verzamelaar terug te vinden. De traditional "Brown in the Ring" (een Carribisch kinderdeuntje) die hij in 1947 als eerste opnam verscheen in 1978 op de b-kant van "Rivers of Babylon". Dit nummer als ook "Rivers of Babylon" is letterlijk gejat door Frank Farian, het brein achter Boney M, en zonder schroom laten beschrijven als zijn eigen compositie. De eerste geïnstrumenteerde versie van "Rivers of Babylon" stamt uit 1969 en is opgenomen door de Jamaicaanse reggaegroep The Melodians. Het nummer, gebaseerd op Psalm 19 vers 14 en bijna de halve Psalm 137, werd een tiental jaar eerder al in een spoken word-vorm voor de eerste maal openomen. Grant overleed op 15 oktober 1961 na een kort ziektebed in een ziekenhuis in Brooklyn.

De carrière van Rafael de Leon (Roaring Lion) begon begon in 1924 en tot op late leeftijd bleef hij optredens verzorgen. In 1934 nam hij het hij zelfgeschreven "Ugly Woman" op. Het nummer heeft een duidelijk boodschap; zoek een vrouw die lelijker is dan jezelf en je zit gebeiteld. De melodie met een ietwat aangepaste tekst werd door Jimmy Soul een dertigtal jaar later gebruikt voor zijn hit "If You Wanna Be Happy". En die versie werd weer vertaald in het Nederlands ("Je Bent Nog Niet Gelukkig Met Een Mooie Vrouw") en het Frans ("Si Tu Veux Être Heureux"). De Leon stond bekend op zijn catchy nummers met veelal humoristische en carnavalesque teksten. Andere bekende Roaring Lion klassiekers zijn "Netty Netty" en "Mary Ann" (later gecovered door Terry Gilkyson). De Leon overleed in 1999 op 91-jarige leeftijd. Zijn enige dochter Pamela deLeon-Lewis die in Brooklyn, New York woont is bezig met het schrijven van twee boeken over haar vader. Het ene boek vertelt het leven van deze Calypso grootheid, zijn optredens en zijn ontmoetingen met diverse historische personen waaronder Winston Churchill, John D. Rockefeller, diverse koningen en koninginnen en de paus. Het andere boek "The Roaring Lion-Trapped" beschrijft zijn laatste paar dagen en geeft een heel nieuw perspectief aan deze legendarische man.

Little Miss Cornshucks

2009-12-29T00:12:00.001+01:00

Little Miss Cornshucks oftewel Mildred Cummings heeft tot 2003 nooit de erkenning gekregen die zij terdege verdiend. In het mei/juni van het No Depression magazine kwam daar eindelijk verandering met een zeer uitgebreid verslag van haar levensverhaal. Daarop besloot het (obscure) Franse label Classic Records het album "The Chronological Little Miss Cornshucks 1947-1951" uit te brengen, met een zeer compleet overzicht van haar eerste opnamen.

Cummings' versie van "Try a Little Tenderness" zorgde ervoor dat het nummer overging van een croonersstandaard (Ray Noble, Bing Crosby) naar klassieke soulsong (Otis Redding, Sam Cooke). Ze wordt dan ook gezien als dé brug tussen de torchsingers uit de jaren '20 en '30 en de soulartiesten van de jaren '60.

Ze was van grote invloed voor onder andere Billy Wright, Ruth Brown, Johnny Ray, Wynona Carr en LaVern Baker, Aretha Franklin, Otis Redding en vele andere artiesten uit het beginstadium van de rhythm & blues.

Sara Pace

2009-12-28T00:01:00.001+01:00

Waar en waarom ik het debuutalbum van Sara Pace destijds gekocht heb, weet ik jammer genoeg niet meer. Vermoedelijk stamt de aankoop nog uit de tijd dat ik zo af en toe wel eens wat albums bestelde bij het helaas gestopte Miles of Music (die blijkbaar niet zo netjes met hun distributeurs omgingen).

Pace had het geluk om in een gezin op te groeien waarin muziek een belangrijk onderdeel van de opvoeding vormde. Haar ouders hadden schappen vol platen en de kleine Sara las de tekstboekjes alsof het boeken waren. In haar tienerjaren kwam het besef dat ze meer wilde dan alleen naar muziek luisteren. Beïnvloed door haar drie oudere broers die allen instrumenten bespeelde begon ze op 14-jarige leeftijd met gitaarspelen. Korte tijd later begon ze ook haar eigen nummers te schrijven. In de late jaren '90 trad ze regelmatig op in Iowa waar ze het podium deelde met lokale artiesten als Bo Ramsey, David Zollo en Stuart Davis.

In 2002 verscheen haar, in eigen beheer uitgebrachte, debuutalbum "Self-Titled". En als ik haar huidige label mag geloven haalde het album de Top 20 Best Sellers lijst van Miles of Music in augustus 2003. Pace heeft een liefelijke stem en tezamen met haar simpele doch pure arrangementen resulteert dat in een ietwat aandoenlijk Midwestern folkalbum. Drie jaar later verscheen haar tweede en tot op heden laatste album "Simpatico". Pace wordt op dit album bijgestaan door een keur aan lokale muzikanten.

Top albums 2009

2009-12-27T15:38:00.020+01:00

Het einde van het jaar nadert en het is dus weer tijd voor de gebruikelijke eindejaarslijstjes. Zoals verwacht staan er dit jaar ook weer een groot aantal vrouwelijke singer/songwriters in. Maar ook de mannen zijn goed vertegenwoordigd. Van de kleine 100 albums van 2009 die ik dit jaar beluisterd heb, zijn dit de 20 beste naar mijn bescheiden mening.

01.	LiliAna Rose	Postage Stamp	"Postage Stamp"
02.	Gregory Alan Isakov	This Empty Northern Hemisphere	"That Moon Song"
03.	The Penny Black Remedy	No One's Fault But Your Own	"95 Charing Cross Road"
04.	Emily Jane White	Victorian America	"Victoria America"
05.	Son Volt	American Central Dust	"Cocaine and Ashes"
06.	Daniël Lohues	Allennig III	"Nooit Stoppen met Probeern"
07.	Dave Rawlings Machine	A Friend of a Friend	"To Be Young (Is to Be Sad, is to Be High)"
08.	Monsters of Folk	Monsters of Folk	"Say Please"
09.	Israel Nash Gripka	New York Town	"Evening"
10.	The Minus 5	Killingsworth	"Smoke On, Jerry"
11.	Rose Melberg	Homemade Ship	"Things That We Do"
12.	Among the Oak & Ash	Among the Oak & Ash	"Bigmouth Strikes Again"
13.	Christy Moore	Listen	"Does This Train Stop on Merseyside?"
14.	Emmy the Great	First Love	"First Love"
15.	Laleh	Me and Simon	"Simon Says"
16.	Alela Diane	To Be Still	"White as Diamonds"
17.	John Doe and The Sadies	Country Club	"Stop the World"
18.	Zoe Muth	Zoe Muth and the Lost High Rollers	"I Used to Call My Heart a Home"
19.	Gurf Morlix	Last Exit to Happyland	"She's a River"
20.	A.C. Newman	Get Guilty	"The Palace at 4AM"

Ook de moeite waard "Jackie Oates - Hyperboreans", "Kate Mann - Things Look Different When the Sun Goes Down", "Linda Draper - Bridge and Tunnel", "Po' Girl - Deer in the Night", "Jay Farrar & Benjamin Gibbard - One Fast Move Or I'm Gone", "Ben Nichols - The Last Pale Light in the West" en "Blue Roses - Blue Roses"

Kerstmis met Dar Williams

2009-12-26T01:16:00.006+01:00

Dar Williams heeft altijd een verhelderende kijk op alledaagse dingen en zo ook op kerstmis getuige haar nummer "The Christians and the Pagans". Ook te zien op haar in 2007 verschenen DVD "Live at Bearsville Theater".

Erin McKeown

2009-12-20T01:27:00.011+01:00

Zoals vele beginnende singer/songwriters begon Erin McKeown in de jaren '90 met optredens in lokale clubs en coffeeshops. In 1995 deed ze mee aan een talentenjacht gehouden door de Songwriters' Association in Washington, DC waar ze eindigde als halve finalist. Met het vertrouwen dat ze daar uit haalde, richtte ze haar eigen label, TVP Records, op. Met behulp van bevriende muzikanten als Ben Demerath, Katryna Nields en Beth Amsel nam ze haar debuutalbum "Monday Morning Cold" op. Samen met Beth Amsel en Jess Klein en Rose Polenzani vormde ze The Voices on the Verge, een gelegenheids- formatie die in 2001 het album "Live in Philadelphia" uitbrachten waarop drie nummers van McKeown te horen zijn, waaronder het bluesy "Blackbirds". Na een een reeks mooie, maar onopgemerkte albums, waaronder het in 2007 verschenen "Sing Your Sinners" met vaudeville muziek die rechtstreeks uit de jaren '40 lijkt te komen, verscheen dit jaar haar nieuwste album "Hundreds of Lions".

First Aid Kit

2009-12-19T22:23:00.013+01:00

De meeste muziek uit Scandinavië heeft om de een of andere onverklaarbare reden iets extra's. Ook al is het indiepop, folk of pop de Scandinavische artiesten weten er altijd hun eigen draai aan te geven. Een van mijn nieuwste ontdekkingen uit het koude noorden is het duo First Aid Kit. Dit piepjonge bandje bestaat uit de Zweedse zusjes Johanna en Klara Söderberg. De dames halen hun inspiratie onder andere uit de muziek van The Fleet Foxes en Joanna Newsom en hun folkie close harmony vocalen hebben veel weg van de laatstgenoemde. Al in de zomer 2007 genoot hun eerste single Tangerines enige airplay op de Zweedse radiostations. Hun eerste EP "Drunken Trees" verscheen een jaar later en werd in 2009 opnieuw uitgebracht door het Londense Wichita Records. Hun debuutalbum "The Big Black and the Blue" zal op 25 januari in de (Zweedse) winkels liggen.

Kesang Marstrand

2009-12-15T20:15:00.013+01:00

Alhoewel haar naam anders doet vermoeden is Kesang Marstrand een geboren en getogen Amerikaanse. Ze werd geboren in Woodstock, New York als dochter van een Tibetaanse vader en een Deense moeder. Met artiesten als David Bowie, Patsy Cline, Ani DiFranco en zowel Oosterse als Westerse klassieke muzikanten als inspiratie begon ze zelf nummers te schrijven en liedjes op te nemen. Na 10 jaar zolderkamervlijt verscheen in 2008 haar debuutalbum "Bodega Rose". Het album is gevuld met breekbare jazzy folksongs waaronder een cover van het Jackson/McCartney duet "Say Say Say". Haar nieuwste album "Hello Night" bestaat louter uit dromerige, liefelijke slaapliedjes voor kinderen van alle leeftijden.

Alessi's Ark

2009-12-14T20:45:00.005+01:00

Laura Marling is net goed en wel bekend en nu wordt Alessi Laurent-Marke (Alessi's Ark) al gebombardeerd tot de nieuwe Laura Marling. Alessi kreeg van haar moeder op jonge leeftijd een exemplaar van Graham Nash's "Songs For Beginners" waarmee haar muzikale belangstelling begon. Op 16-jarige leeftijd stopte ze - met goedkeuring van haar ouders - met school om zich volledig concentreren op haar muzikale carrière. Gelukkig kwam ze al snel in contact met Virgin die haar onmiddellijk contracteerde. Met behulp van Mike Mogis en Nate Walcott (twee leden van Bright Eyes) bracht ze in 2008 "The Horse EP" uit. En een paar maanden na de single "Over the Hill" verscheen haar debuutalbum "Notes from the Treehouse" in mei 2009.

Zoe Muth

2009-12-13T14:47:00.007+01:00

Schertsend wordt Zoe Muth's titelloze debuutalbum al Emmylou Harris' beste album van de laatste 10 jaar genoemd. Het lijkt het een boude uitspraak maar de stem van deze geboren en getogen jongedame uit Seattle heeft toch verassend veel gelijkenis met die van Harris. Tel daarbij het voortreffelijke mandolinespel van Ethan Lawton en de immer voortstuwende pedal steel van Dave Harmonson en het resultaat is hedendaags klassiek countryalbum. En dat terwijl ze als scholier zich meer vereenzelvigde met folkartiesten als Bob Dylan en Woody Guthrie.

The Penny Black Remedy

2009-12-11T01:37:00.012+01:00

Is het ska? Zijn het balkan beats? Is het gypsy punk? Het is dit alles en toch weer compleet iets anders. Gooi The Pogues, Gogol Bordello en Hank Williams in een Songfestival-blender en The Penny Black Remedy is het resultaat. De band springt in het rond en vliegt van hot naar her. Dit olijke internationale viertal bestaat uit de Schotse Keith M. Thomson, de Kroatische Marijana Hajdarhodzic, de Engelse Steve Nelson en de Nederlandse drummer Wilco van Eijk. Hun debuutalbum "No One’s Fault But Your Own" trapt af met de hoogst energieke single "95 Charing Cross Road" en met speels gemak dendert de PBR-trein een goed half uur door. Een eervolle vermelding verdient ook "Bring Back Brando". Een honky tonk ballad waarin Thomson en de klassiek geschoolde Hajdarhodzic weinig onderdoen voor een Cash/Carter duet. De leden van The Penny Black Remedy zijn zeer bedreven in het maken van aanstekelijke pret-punk maar bewijzen tegelijkertijd dat hun muziek uit meer bestaat dan enkel dat.

Simone White

2009-12-10T23:02:00.006+01:00

In 2007 was de Hawaii geboren Simone White even wereldberoemd nadat haar "Beep Beep Song" gebruikt werd in een Audi commercial. Hoe vergankelijk bekendheid kan zijn is in het geval van White goed te merken. Anno 2009 is ze door velen alweer uit het oog verloren. Met haar dit jaar uitgebrachte album "Yakiimo" komt daar wellicht weer verandering in. "Yakiimo" gaat verder waar "I Am the Man" uit 2007 gestopt was. Lieve kleine popliedjes met spaarzame begeleiding.

En omdat het bijna kerstmis is: "Christmas Makes Me Blue"

Woody Guthrie - My Dusty Road (2009)

2009-12-09T01:20:00.013+01:00

"It's very, very strange. The more time goes by, the clearer Woody's voice gets." Dat is te lezen in het voorwoord van Nora Guthrie, dochter en ambassadeur van Woody Guthrie. En na het horen van de eerste noten van deze box kan ik haar niet anders dan gelijk geven. Nog nooit hebben de nummers van Woody zo ongelofelijk helder geklonken.

Het verhaal achter deze verzameling nummers van één van de belangrijkste troubadours van de 20e eeuw is even wonderbaarlijk als onwaarschijnlijk. In juni 2003 wordt de uit Boston afkomstige manager Michael Creamer gebeld door zijn neef Jim Farrow. Een vriendin van Farrow, Lucia Sutera, had een aantal jaren geleden een complete platenmaatschappij georven en was nu benieuwd wat de waarde van het geheel was. Sutera was woonachtig in hetzelfde appartementencomplex als Irene Harris, wiens schoonvader Herbert Harris, in de muziekindustrie werkte met Moses Asch van Folkways Records ten tijde van de Tweede Wereldoorlog. Harris overleed in 1999 aan een hartaanval en liet al haar bezittingen na aan Sutera inclusief vele originele mastertapes. De tapes waren in grote dozen in de kelder van het appartementencomplex opgeslagen. Zowel Irene Harris als Lucia Sutera hadden nooit veel interesse getoond in de collectie. En zo duurde het 60 jaar voordat Creamer en Farrow in september 2003 als eerste de "Stinson tapes" inventariseerden. Het resultaat was verbluffend. Aangezien het hier originele masters betrof die toevalligerwijs perfect bewaard waren gebleven, was de geluidskwaliteit fenomenaal. Met behulp van Doug Pomeroy, specialist in het masteren van zeer oude geluidsopnamen, werd in 2005 begonnen met het digitaliseren van de oude master tapes. Jammer genoeg heeft Lucia Sutera het eindresultaat nooit mee mogen maken. In april 2007 overleed zij aan kanker.

Van de grofweg 150 opnames zijn er uiteindelijk 54 nummers, waarvan er 6 nooit eerder zijn uitgebracht, uitgekozen voor deze mooi vormgegeven boxset. De nummers zijn evenredig verdeeld over vier cd's; "Woody the Agitator", "Woody's Roots", "Woody, Cisco and Sonny" en "Woody's Greatest Hits". Door zijn superbe geluidskwaliteit en diversiteit aan nummers is deze compilatie aanbevolen voor zowel Guthrie-fanaten die al in het bezit zijn van "The Asch Recordings" en voor iedereen zie zich eens verder wil verdiepen in de folkmuziek van de vroegere 20e eeuw.

Harper Simon

2009-12-08T22:11:00.010+01:00

Julian Lennon, Jakob Dylan, Ziggy Marley. Er zijn voldoende zonen van bekende zangers die proberen in hun vaders voetsporen proberen te treden. Aan dit rijtje kan sinds kort ook Harper Simon worden toegevoegd. Harper is de zoon van meervoudig Grammy-award winnaar Paul Simon en zijn eerste vrouw Peggy Harper. Op 12-jarige leeftijd speelde Harper als gitarist al mee tijdens zijn vaders Graceland tour. Na zijn studie aan de Berklee College of Music in Boston vertrok hij naar Londen alwaar hij speelde en schreef voor de band Menlo Park.

Dit jaar verscheen Harper's titelloze solodebuut. Op dit album wordt hij bijgestaan door een keur aan artiesten waaronder vader Paul Simon, Inara George (dochter van Little Feat's Lowell George), Charlie McCoy, Sean Lennon, Yuka Honda, Eleni Mandell en Joan Wasser (Joan as Police Woman). Inmiddels heeft hij ook al zijn opwachting gemaakt bij de populaire Amerikaanse talkshows van Jimmy Kimmel en David Letterman.

Cindy Woolf

2009-12-07T21:34:00.008+01:00

Hillbilly love-pop. Het is misschien een wat vreemde genreaanduiding, maar in het geval van Cindy Woolf is het erg treffend. Woolf werd geboren in North Little Rock en groeide op in Batesville, Arkansas. Al vanaf jonge leeftijd was muziek duidelijk aanwezig in haar leven. In de kerk, maar ook via haar vaders bluegrass platen. Op de middelbare school vormde ze met twee vriendinnen 3 Apples High, een punband die geen lang leven beschoren was. Eenmaal in college in Springfield, Missouri verschoof haar muzikale voorkeur naar bluegrass en singer/songwriter folk. Dit resulteerde in een wekelijks optreden in The Bar Next Door, een lokale pub. Hier kwam ze in contact met producer/gitarist Mark Bilyeu. In samenwerking met hem bracht ze in 2005 haar debuutalbum "Simple and Few" uit. Een album met 10 eigen nummers, waaronder "In the Attic", en een tweetal covers. In 2008 volgde het album "Before Daylight".

Jan Smith - 29 Dances (2005)

2009-12-06T14:37:00.014+01:00

Nee, dit is niet de ex-vriend van Yolanthe Cabau van Kasbergen, maar een vrijwel gelijknamige singer/songwriter uit de Blue Ridge Mountains van centraal Virginia. De muziek van Smith ligt in het verlengde van zangeressen als Caroline Herring en Alison Krauss, lichte Appalachian country/folk met subtiele bluegrass invloeden. Daarbij wordt ze onder andere bijgestaan door haar man Jeff Vogelgesang (mandoline) en twee vooraanstaande gitaarpickers uit Nashville, Mark Fain (Ricky Skaggs) en Byron House (Sam Bush). Waar Smith op haar debuutalbum "Tin Heart" nog klinkt als een timide indiefolk zangeresje is ze op "29 Dances" uitgegroeid tot een serene doch krachtige vocaliste.

Sinds de geboorte van haar zoon in maart 2008 besloot ze ze stoppen met touren. Nu vormt ze met haar man Jeff Vogelgesang, Jim Skelding, Mark Goldstein en Stuart Gunter The Honeybirds. Een band die veelal optreed bij huwelijken en andere feesten en partijen. Op de website van The Honeybirds zijn naast het werk van The Honeybirds zelf ook twee nummers van Jan Smith's "29 Dances" ("Half the Treasure" en ("James River") te downloaden.

Bonnie Dobson - Bonnie Dobson (1969)

2009-12-04T19:45:00.007+01:00

De uit Canada afkomstige Dobson was één van de artiesten die tot bloei kwam tijdens de folkrevival van de jaren '60. Ze was toen een redelijk onbekende zangeres tussen de Dylan's en de Baez's van die tijd. Daarentegen is zij wel de auteur van een folksong die bij velen bekend is. "Morning Dew" (ook wel eens "Take Me for a Walk" genoemd) was ook nog het eerste nummer dat ze ooit schreef. Dobson schreef dit nummer nadat ze de film "On the Beach" had gezien. Een film over het leven op aarde na een kernoorlog.

Voordat Dobson het nummer zelf opnam en het op dit titelloze debuut plaatste namen Vince Martin en Fred Neil het nummer al op voor hun album "Tear Down the Walls" uit 1964. Een meer bekende versie, van een eveneens in vergetelheid geraakte songwriter, is die van Tim Rose. Zijn versie van "Morning Dew" stamt eveneens nog voordat Dobson het nummer zelf op de plaat zette. In 1967 kwam zijn album "Morning Dew" uit waarop het gelijknamige nummer te horen is. Enigszins opmerkelijk is dat daar Rose als mede-songwriter wordt vernoemd. In een interview met Randy Jackson uit 1993 antwoordde Dobson op dit voorval met: If anyone is going to be credited as co-writer or co-lyricist it should have been Fred Neil because all Tim Rose did was take Freddie Neil's changes. Maar de meeste bekendheid geniet dit nummer toch in de versie van Long John Baldry die het nummer omvormde van een klassieke folksong tot een gruizig bluesnummer.

Het album bevat naast een paar eigen nummers ook covers van de eerder-genoemde Fred Neil ("Everybody's Talkin'" (de versie van Nilsson is ook een cover)), Jackson Frank ("You Never Wanted Me") en Dino Valente ("Let's Get Together"). Dobson heeft een mooie zuivere sopraanstem die schommelt tussen Joan Baez, Joni Mitchell en Kate Bush. Naast de standaard akoestische gitaar worden enkele nummers ook rijkelijk geïnstrumenteerd, af en toe zelfs met een sitar.

Monkey Swallows the Universe

2009-12-03T00:36:00.010+01:00

Sheffield is een stad met een grote muziekgeschiedenis. Zo kennen ondere andere Human League, ABC, Arctic Monkeys en The Long Blondes hun oorsprong in de Engelse industriestad. Een minder bekende band uit die omgeving is het akoestisch indiepop quintet Monkey Swallows the Universe. Deze groep werd in 2004 opgericht door Nat Johnson & Kevin Gori. Een jaar later werd de groep aangevuld met Catherine Tully (viool), Andy George (cello) en Rob Dean (drums). Hun debuutalbum "The Bright Carvings" liet niet lang op zich wachten en werd uitgebracht in februari 2006. Grotere bekendheid verwierven ze met hun volgende album "The Casket Letters". Van dit album werd het nummer "Bloodline" aangeboden als downloadbare single. Ook van "Little Polveir" en "Science" werden videoclips uitgebracht. Jammer genoeg ging de band in 2008 alweer ter ziele waarna de charmante chanteuse Nat Johnson verder ging als solo-artieste.

Ramses Shaffy (1933 - 2009)

2009-12-02T21:38:00.009+01:00

Op 1 december is de 76-jarige Ramses Shaffy in Amsterdam overleden aan de gevolgen van slokdarmkanker. Slechts een maand geleden werd op 26 oktober de dubbel-dvd "Laat Me" uitgebracht door Universal Music en het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Op de dvd's is een bloemlezing te zien van de vele hoogtepunten uit de roemrijke (muzikale) carrière van de chansonnier, schrijver, componist, acteur en levenskunstenaar Ramses Shaffy.

The Original Brothers and Sisters of Love - The Legende of Jeb Minor (1999)

2009-12-01T01:00:00.005+01:00

Na het horen van de scheepsbel en het wassende water is het al snel duidelijk het dat het hier niet om een alledaags album gaat. "The Legende of Jeb Minor" vertelt het verhaal van de gelijknamige fictieve zeeman. Jeb voer als handelaar op de meren van Michigan. Na thuiskomst van zijn zoveelste bootreis komt hij in contact met smokkelaar waarna het snel bergafwaarts gaat met zijn leven. In het titelnummer wordt het leven van Jeb bezongen waarna een album volgt met nummers die het midden houden tussen folk, psychedelica, prog-rock en zeemansliederen. De muziek en teksten zijn geschreven door de broers James en Timothy Monger, de harde kern van de band, maar klinken als liederen die al jaren gemeengoed zijn van de zeevaarders van de Great Lakes. Met name het titelnummer en "The Bird Song" zijn prachtige hedendaagse, authentiek klinkende zeevaardersballades. Tijd en stijl lijken te vervagen in de muziek van de Mongers en gedurende een uur waan je je in het Michigan van de 19e eeuws.

Na twee voortreffelijke albums verlaat violiste (en enige Sister of Love) Liz Auchinvole in 2003 de band, waarna de broers Monger de band omdopen tot de Great Lakes Myth Society.

Frog Holler

2009-11-30T00:05:00.003+01:00

Waarom Frog Holler relatief onbekend blijft bij het grote publiek blijft mij een raadsel. Waar bands als The Jayhawks en The Gourds kunnen rekenen op grote internationale bekendheid moet Frog Holler het doen met een zeer selecte fanbase. Begin dit jaar bracht het zesmans collectief rond singer/songwriter Darren Schlappich hun zesde volwaardige album "Believe It or Not" uit. Wat in 1996 begon als een bluegrass trio groeide in enkele jaren uit tot een americana band van formaat. Het voorlopig hoogtepunt in hun oeuvre is het album "Idiots" met een dertiental nummers (waaronder "Adams Hotel Road") over het leven in small town Amerika. En ook al heeft de band met "Believe It or Not" weer een zeer degelijk album afgeleverd, het zal de band waarschijnlijk niet uit de anonimiteit halen.

Dan Zanes

2009-11-29T00:01:00.003+01:00

In een vorig leven was Dan Zanes de frontman van de 80's rockband The Del Fuego's. Samen met zijn broer gitarist Warren Zanes, bassist Tom Lloyd en drummer Steve Morrell genoot hij een zekere bekendheid en cult status aan de Amerikaanse oostkust. Hun vierde album "Smoking in the Fields" werd echter slecht door de criticasters ontvangen en werd qua verkoopcijfers ook een regelrechte flop. Dit betekende in 1990, een jaar na het uitkomen van het album, ook het eind van de groep. Vijf jaar later, in 1995, volgde Dan's solodebuut "Cool Down Time". Een degelijk album dat voortborduurde op zijn vroegere werk met The Del Fuego's.

Zijn eerste album op het label Festival Five Records "Rocket Ship Beach" vormde een drastische koerswijziging ten aanzien van zijn vroegere werk. De scheurende gitaren hadden plaats gemaakt voor kinderkoortjes en de rauwe uit het leven gegrepen nummers waren vervangen door lieve lullabys en vrolijke sing-a-longs. Zanes bleek zijn roeping gevonden te hebben en er volgende elk jaar wel een nieuw album. Zijn album "Catch That Train" ontving in 2007 een Grammy voor het beste kinderalbum. Op dit album werkte hij samen met het klassieke/avant-gardistische Kronos Quartet, The Blind Boys of Alabama en Wayne Rhoden (beter bekend als Father Goose). Een jaar later volgde het album "¡Nueva York!". Een album speciaal gericht op de Spaanstalige gemeenschap. Op dit album wordt hij bijgestaan door onder andere de Panamese actrice/zangeres Daphne Rubin-Vega, Latin jazzzangeres Lila Downs, de Mexicaanse rockers The Villa-Lobos Brothers en het Afro-Colombiaanse roots ensemble La Cumbiamba Eneyé. Het album bevat veel traditionals waaronder "Colás" een son jarocho uit Veracruz, Mexico. Inmiddels heeft Zanes een aardig imperium opgebouwd met vele cd's en dvd's en is hij een van de, zo niet dé populairste vertolker van "children's music of all ages".

HoneyHoney

2009-11-28T15:44:00.009+01:00

Suzanne Santo uit Strongsville Ohio & Ben Jaffe uit New York vormen het duo HoneyHoney. Ze omschrijven hun muziek als "Rocktastic" of "Freeky Deeky". Enig gevoel voor humor kan ze niet ontzegd worden. Zo sluiten ze hun biografie af met "We hope that this been informative and useful, and if you buy / illegally download one album this year, let it be ours." En dat album is hun debuutalbum "First Rodeo" wat 4 november is uitgebracht. Op het album staan 4 nummers van de EP "Loose Boots" waaronder "Little Toy Gun" en 7 nieuwe nummers.

Gregory Alan Isakov - This Empty Northern Hemisphere (2009)

2009-11-21T19:32:00.010+01:00

Vreemd genoeg heeft het vier albums moeten duren voordat ik in contact kwam met deze geboren Zuid-Afrikaan die opgroeide in Philadelphia. Net zoals de vorige drie is ook dit album in eigen beheer en op diverse locaties opgenomen. Isakov wordt bijgestaan door zijn band The Freight: Jen Gilleran (drums), Jeb Bows (viool) en Phil Parker (cello). Zelf speelt Isakov gitaar, banjo, piano en harmonica. Zangeres Brandi Carlile neemt op vijf nummers de achtergrondvocalen voor haar rekening. Alle nummers zijn door Isakov zelf geschreven, met uitzondering van Leonard Cohen's "One of Us Cannot Be Wrong" een duet tussen Isakov en Carlile.

Isakov noemt zichzelf een folkartiest en wordt vergeleken met zijn voorbeelden Bruce Springsteen, Kelly Joe Phelps, Iron & Wine en Nick Drake. Zijn verstilde en kale nummers hebben bij tijd en wijle echter ook veel weg van artiesten zoals Belle and Sebastian of Bright Eyes. De muziek klinkt zoals de hoesfoto doet vermoeden; authentiek, kristalhelder maar toch erg intiem. De meeste nummers zijn erg minimaal en worden enkel aangevuld met subtiele strijker arrangementen. De albumtitel "This Empty Northern Hemisphere" ("Dit Lege Noordelijk Halfrond") is dan ook erg toepasselijk.

Anna Marly - La Complainte du Partisan (1943)

2009-07-26T21:24:00.019+02:00

Geluidsfragment
Marly was een geboren Russische (Anna Yurievna Betulinskaya) wiens familie in het begin van de twintigste eeuw naar Finland vluchtte en zich uiteindelijk vestigde in Frankrijk. In haar jeugdjaren trad ze op als balletdanseres in Monte Carlo en in latere dagen trad ze met haar eigen cabaretshows op in de Parijse clubs. Het was ook daar dat ze haar naam veranderende in Marly, een naam die ze volgens de overlevering uit het telefoonboek haalde. Haar verfransde naam Betoulinsky was klaarblijkelijk te moeilijk uit te spreken voor de Fransozen.

In het najaar van 1940 vluchtte Marly samen met haar Nederlandse man naar Londen waar zij in contact kwam met de Free French Rebels. Emmanuel d'Astier, een prominent figuur in het verzet, hoorde bij zijn bezoek aan Londen in 1943 Marly "Chant des Partisan" in het Russisch zingen. Hij verzocht de schrijvers Joseph Kessel en Maurice Druon, met wie hij samen reisde, om het nummer te vertalen naar het Frans. Het waren dan ook Kessel en Druon die het nummer beschouwden als hun eigen creatie. Pas enkele jaren later kreeg Marly de erkenning die ze verdiende voor het schrijven van het originele (Russische) nummer. Tegen het einde van de oorlog voegde ze zich bij de Entertainments National Service Association, waarmee ze door Europa trok om op te treden voor de geallieerde troepen. Kort na de oorlog scheidde ze van haar man en trouwde ze een mede Russische vluchteling. Ze vestigden zich in eerste instantie in Zuid-Amerika waarna ze zich definitief vestigden in Lazy Mountain, Alaska. Marly overleed op 15 februari 2006 op 88-jarige leeftijd.

"La Complainte du Partisan" werd in 1964 door Marly voor de eerste maal op plaat gezet. In 1969 vertaalde Leonard Cohen het nummer naar het Engels. "The Partisan" komt terecht op zijn bejubelde album "Songs from a Room". Het, door een vrouw gezongen, Franse gedeelte van het nummer ("J'ai changé cent fois de nom...") komt rechtstreeks van de versie van Anna Marly. Deze Engelse versie werd later weer gecoverd door onder andere Joan Baez en Buffy Sainte-Marie. In 1970 herschreef Herman van Veen het nummer in het Nederlands tot "De Vluchteling".

The Paragons - The Tide is High (1966)

2009-06-15T21:11:00.017+02:00

Geluidsfragment
De grote doorbraak van The Paragons vond plaats nadat Leroy Stamp in 1964 werd vervangen door John Holt. Twee jaar later werd "The Tide is High" opgenomen. Het nummer kwam in eerste instantie uit als b-kant van "Only a Smile". In tegenstelling tot andere Jamaicaanse reggae bands verwerkte The Paragons veel doo wop elementen in hun muziek. Tevens waren hun arrangementen verwant aan Amerikaanse soulbands zoals The Four Tops en The Miracles. Een aantal jaar later zorgde interne ruzies (over het uitblijven van inkomsten na een tiental nummer 1 noteringen in Jamaica) tot een vroegtijdig einde van de band. Frontman John Holt had daarna nog succesvolle solocarrière, met name in Jamaica en Groot-Brittannië.

In 1980 wordt het nummer opgepakt door Blondie die de reggae oorsprong van het nummer nog enigszins intact houden. De versie van Atomic Kitten zorgt zelfs nog voor een nummer 1 hit in Groot-Brittannië.

Solomon Linda's Evening Birds - Mbube (1939)

2009-06-01T01:15:00.017+02:00

Geluidsfragment
Solomon Popoli Linda werd geboren omstreeks 1909 in de buurt van de Zulu plaats Pomeroy. In 1931 trok hij naar Johannesburg tezamen met vele andere jonge Zuid-Afrikanen, alwaar hij kwam te werken bij zijn ooms meubelmakerij. Daar begon hij in het koor the Evening Birds. Toen deze groep in 1933 uiteenviel startte Linda een nieuw koor waarin de oude bandnaam behouden bleef. Linda's muzikale populariteit groeide snel, mede door hun aparte verschijning; "a very cool urban act that wears pinstriped suits, bowler hats and dandy two-tone shoes." In 1939 nam hij met zijn nieuwe Evening Birds "Mbube" op wat een instant hit werd in Zuid-Afrika. In 1949 waren al 100,000 exemplaren van de single verkocht.

Linda heeft jammerlijk weinig van zijn "Mbube" succes mogen genieten. Direct na de opname verkocht hij de rechten van het nummer aan de Gallo Record Company voor 10 shilling (€ 1). Hij overleed dan ook in absolute armoede aan nierfalen in 1962. Pas na zijn dood werd zijn naam in ere hersteld en gingen de rechten van "Mbube" weer over naar Linda's familie.

"Mbube" werd via Alan Lomax opgepakt door Pete Seeger die het nummer in 1952 met zijn Weavers omdoopte tot "Wimoweh". In 1961 werd het nummer verder "verwestert" door The Tokens met hun "The Lion Sleeps Tonight". In deze versie gaat het over een leeuw in de jungle. Echter in heel Zuid-Afrika is geen jungle te vinden. In de jaren '80 werd de versie van The Tokens nog eens dunnetjes overgedaan door Tight Fit. Zelfs André van Duin gebruikte de melodie van "Mbube" voor zijn "Boutje, Moertje, Schroefje, Nippeltje".

Dykes Magic City Trio - Cotton Eyed Joe (1927)

2009-05-31T22:31:00.018+02:00

Geluidsfragment
De stringband Dykes Magic City Trio bestond uit John Dykes, Myrtle Vermillion en Hubert Mahaffey. Het ietwat vreemde “Magic City” slaat op de stad Kingstown, Tennessee. In maart 1927 trokken ze naar New York om daar 14 nummers op te nemen voor de Brunswick-Vocalion Company. In hetzelfde jaar trok The Carter Family naar Tennessee om daar hun eerste album op te nemen. John Dykes bespeelde de fiddle, Hubert “Hub” Mahaffey speelde gitaar en zong en Myrtle Vermillion – een gitarist en banjo-speler – speelde autoharp in de band. In dat opzicht hadden zij ook veel weg van de Carter Family. Niet zo verwonderlijk aangezien Vermillion een volle nicht was van Sara Carter. De “Cotton Eyed Joe” versie van Dykes Magic City Trio is barn dance song waarin de dansers zo af en toe worden aangespoord door Mahaffey. Veel van hun nummers waren barn dance songs doch ze namen ook enkele murderballads (“Frankie”, “Poor Helen Smith”) en een tweetal religieuze nummers.

In 1994 werd deze traditional nieuw leven ingeblazen door de Zweedse country-techno formatie Rednex.

LiliAna Rose - Postage Stamp (2009)

2009-03-30T01:43:00.009+02:00

Een tweetal jaar geleden lukte het Esmée Denters om via YouTube internationale bekendheid te vergaren. Toevalligerwijs kwam ik een aantal weken geleden een jongedame op YouTube tegen die op een zelfde wijze – het posten van filmpjes waarin ze diverse covers zingt – haar muziek ten gehore probeert te brengen. Deze Amerikaanse schone luistert naar de naam LiliAna Rose. Zij zal naar alle waarschijnlijkheid geen internationale bekendheid krijgen, maar ik zal mijn best doen om haar tenminste in Nederland en België onder de aandacht te krijgen.

Na de eerste paar noten is het al snel duidelijk waar LiliAna haar inspiratie vandaan haalt. Met haar kraakheldere stem en enkel begeleid door haar eigen gitaarspel lijkt ze zo weg te zijn gelopen uit het Greenwich Village van de jaren ’60. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel van haar YouTube opnames covers bevatten van Bob Dylan, Joan Baez, Phil Ochs, Simon & Garfunkel e.d. Deze invloeden zijn ook duidelijk terug te horen in haar eigen nummers. Want naast de vele, vele covers die ze ten gehore brengt zijn er ook een aantal eigen geschreven nummers te beluisteren.

LiliAna werd 24 jaar geleden geboren in de buitenwijken van New York. Vanaf haar jonge jaren was ze al omringd met muziek. Haar vader was postbode ("My poppa works for FedEx and he went to the US postman” - "Postage Stamp”) en haar moeder dichter. Ook haar grootvader was vaak te vinden in huize Rose waar hij met zijn accordeon veelal Italiaanse folkliedjes speelde. Toen LiliAna 8 jaar oud was ontdekte ze Bob Dylan’s "Blonde on Blonde” in haar vaders platenkast. Ze was direct gefascineerd door het prachtige taalgebruik. Tezamen met Joni Mitchell’s “Blue” en Neil Young's "Harvest” begon hier haar muzikale ontdekkingsreis.

Op haar eerste, in eigen beheer uitgebrachte, album staan een zevental nummers waaronder een herschreven versie van de uit 1913 stammende hymne “Brighten the Corner Where You Are”. Ook geeft ze het 70 jaar oude “You Are My Sunshine” een geheel nieuw gezicht. Door vele critici wordt ze al de nieuwe Joan Baez genoemd, maar bovenal is ze toch de eerste LiliAna Rose. Een aanrader voor een ieder die wel eens terugverlangt naar de folkmuziek uit de jaren ’60, maar ook niet bang is om een keer iets nieuws te proberen.

Alathea - What Light is All About (2003)

2009-01-08T01:13:00.014+01:00

Popalachian. Zo omschrijven de dames van Alathea (Grieks voor waarheid) hun muziek. Een vermenging van de Appalachian muziek (een mix van bluegrass, folk en country) van hun geboortegrond in oost Tennessee en de popmuziek waarmee ze zelf zijn omgegroeid. "...we're really a folk band that loves bluegrass instruments". Deze smeltkroes van stijlen is voorzien van een sterk christelijke ondertoon, waar ik absoluut geen fan van ben. Gelukkig komt dit enkel bij "Faithful One" te sterk naar voren. Het door de Schotse theoloog George Matheson geschreven hymn "O Love That Will Not Let Me Go", geschreven in 1882, werd door Alathea voorzien van een aanstekelijk refrein en opnieuw op muziek gezet. De overige nummers zijn door de leden van Alathea, al dan niet in samenwerking met anderen, zelf geschreven.

"What Light is All About" is de eerste nationale release van de band. Eerder al werden de albums "Just Falling" (1997) "The Rains" (1999) in kleine oplage uitgebracht. Dit betekent overigens niet dat de opnames van dit album sterk verschillen met hun vorige albums. Ook dit album is opgenomen in een kleine studio in Tennessee met behulp van vrijwel dezelfde studiomuzikanten. "What Light is All About" is het laatste album dat ze als trio hebben opgenomen. In 2005 verliet Carrie Theobald de groep en werd Alathea teruggebracht tot een duo. Een duo dat in 2007 het album "My Roots Grow Deeper" zou uitbrengen.

Zoals ik eerder al vermeldde is Alathea niet vies van een christelijke boodschap. Maar als je dat negeert blijft er een vrolijk bluegrass/folk album over in de stijl van Nickel Creek. Kristalheldere harmoniën, fiddle, banjo, mandoline, dobro. Al het goede uit de Appalachian Mountains.

The Acousticats - Down at Evangelina's (1992)

2009-01-07T23:48:00.002+01:00

The Acousticats bestaan uit Cyrus Clarke, Mike Mullins, Phil Salazar, Charl Ann Gastineau en Rick Borella. "Down at Evangelina's" is hun debuutalbum en gevuld met nummers die voornamelijk geschreven zijn door de mannelijke leden van de groep. Qua genre ligt het erg dicht bij de traditionele folk met een groot aantal instrumentals. Het album bevat een cajun song "Hey Hey Evangelina", een Frans-Canadees fiddlenummer "The Ballad of St. Anne's Reel" en een instrumentale versie van "Come to the Mardi Gras" welke is geïnspireerd door een opname uit 1954 van Oscar Peterson, Ray Brown en Herb Ellis. De meeste nummers liggen aangenaam in het gehoor maar klinken naar verloop van tijd wel erg in het verlengde van elkaar.

Priscilla Ahn - A Good Day (2008)

2009-01-06T17:29:00.030+01:00

Gewaagd advies pakte in het geval van Priscilla Ahn toch nog positief uit. Toen ze 16 jaar oud was begon ze met haar eerste kleine optredens. Haar eerste optreden was in een lokale Borders Book Store. Een leraar die haar, een aantal optredens later, zag optreden op school adviseerde haar om van school te gaan en een carrière als zangeres proberen op te starten. "Maybe you should think about not going to school right now and pursuing songwriting as a career. After school, your whole life might be so different and you may not have that opportunity again". In 2006 nam ze haar eerste EP op en kwam ze via een vriend in contact met Blue Note Records.

Op de haar eerste naamloze EP staan ook twee nummers die terugkomen op "A Good Day", “Dream” en "I Don’t Think So”. De overige nummers op haar debuutalbum bevatten ook dezelfde zomerse Californische folk-pop deuntjes maar wel met rootsy ondertoon die ze overhield uit haar jeugd in Philadelphia. Veel van de nummers op dit album gaan ook over haar oversteek van de oost- naar de westkust en haar worstelingen als beginnende muzikant. Ook het nummer "Wallflower" over een verlegen muurbloempje lijkt gedeeltelijk autobiografisch geschreven te zijn. De jonge Priscilla weet een jeugdig maar toch ook erg volwassen album ten gehore te brengen met luchtige maar toch ook serieuze teksten. Een artieste om de komende jaren goed in de gaten te houden.

Aggieland - Welcome to Aggieland (2005)

2009-01-05T00:17:00.009+01:00

Aggieland bestaat uit zangeres Aggie de Kruijf en gitarist Stephan Jankowski. De Kruif werkte eerder samen met Ankie Keultjes (The Watchman) en brachten samen onder de naam The Very Girls het album "Elsewhere Bound" uit in 2001. Jankowski was eerder gitarist in de band Rosa King & Upside Down en werkte ook mee aan enkele albums van The Watchman.

"Welcome to Aggieland" is het eerste album van het duo en bevat 12 door De Kruif geschreven nummers. De kristalzuivere stem van De Kruif en het sublieme gitaarspel van Jankowski zorgen voor een aangename folky roots luistertrip. Mijn favoriete nummer op dit album is het quasi kerstnummer "Baby Jesus (Mary's Lament)" opgenomen met The German-Dutch Working Wonders Choir. Van het nummer "Working Wonders" werd in 2006 zelfs een videoclip opgenomen.

In augustus 2008 verscheen de tweede cd van Aggieland getiteld "Heading for the Sun" waarop het duo wordt begeleid door de Afrikaanse percussie van Osama Maleegi (No Blues).

De op de hoes afgebeelde watertoren bestaat daadwerkelijk en bevindt zich in Texas.

Adrianne - For Adeline (1998)

2009-01-04T01:36:00.009+01:00

Vreemd genoeg zijn er op de site van Amazon enkel overenthousiaste recensies te lezen over dit album. Deze mening deel ik niet helemaal. Vooral de stem van Adrianne staat me erg tegen. Waar ik het "valse" stemgeluid van Jeff Mangum (Neutral Milk Hotel) wel aangenaam in het gehoor vind liggen, daar doet deze enigszins vergelijkbare "valsheid" van Adrianne me weinig tot niks. Ook de nummers zijn voor mij inwisselbare anti-folk deuntjes die bij tijd en wijle wel iets weg hebben van het werk van Ani DiFranco.
In Amerika is Adrianne echter al overladen met prijzen. Zo won ze de USA Songwriting Competition met het nummer "Say 'Em Strong" en de Boston Music Award voor Best New Singer-Songwriter. Tevens was ze finalist in de Boston's Lililth Fair Competition. Adrianne is inderdaad een artieste die zich prima staande weet te houden tussen de vele Lilith Fair-zangeressen, maar ze weet mij als mannelijke - wellicht zit het daar in - luisteraar niet te pakken.

Jenn Adams - All These Attachments (2001)

2009-01-03T00:22:00.021+01:00

"All These Attachments" is een Duitse (?) reissue van "In the Pool" dat Jenn Adams uitbracht op Flying Girl Records. Adams nam pas halverwege de jaren '90 haar debuutalbum "Water" op maar was daarvoor al jaren actief als achtergrondzangeres, studiomuzikant en bassist voor een verscheidenheid aan bands. In het undergroundcircuit is ze bekend als de "Montana Troubadour", maar haar muziek bevat meer dan enkel singer/songwriter folk. In haar nummers zijn ook blues en jazz invloeden te horen in navolging van zangeressen als Bonnie Raitt, Rickie Lee Jones en Joni Mitchell. Het album sluit af met een tweetal covers "Speed of Light" van Julie Miller en Bob Dylan's "All Along the Watchtower". Een duet met de excentrieke singer/songwriter Malcolm Holcombe. Jenn Adams klinkt af en toe té mooi om waar te zijn en soms is dat ook het geval.

Courtney Lee Adams Jr. - Know What I Mean? (2003)

2009-01-02T14:55:00.006+01:00

In een vorig leven was CLAJ de frontvrouw van de alternatieve countryband Courtney & Western. Tegenwoordig heeft ze samen met oud-Television bassist Fred Smith haar bakens verzet naar de wat rauwere rock à la Patti Smith. De nummers op "Know What I Mean?" spelen zich allen af in de Lower East Side van New York alwaar CLAJ woont. “My block is a microcosm of the city. It’s got the soup kitchen, the hot spot, the taxi stand, the trash, the rats, the media whores". De soulvolle, krachtige stem van CLAJ doet denken aan een mengeling van Lucinda Williams, Neko Case en Patti Smith en is zeer aangenaam om te horen. Het nummer "Higher Than That" is ook te horen in de independent film "Far Rockaway" van regisseur Mark Street.

Eindejaarslijstje

2008-12-28T14:34:00.017+01:00

Natuurlijk kom ik er ook niet onderuit om een eindejaarslijstje op te stellen. De teller is dit jaar blijven steken op 140 albums. Vorig jaar waren het er een kleine 100 meer. In tegenstelling tot dit jaar heb ik in 2007 ook een aantal enorm sterke albums - met als toppunt Gerard van Maasakker's "Zicht" - gehoord. Maar omdat het aanbod aan nieuwe albums zo overweldigend is, houd ik mezelf maar voor dat ik nét de verkeerde albums beluisterd heb.

De tegenvallers van dit jaar waren voor mij onder andere "Backwoods Barbie" van Dolly Parton. De titel is zelfs niet eens het slechtste van het album. Dit geeft wel een idee wat voor een verschrikkelijke plaat is. Artiesten waarvan ik meer verwacht had zijn J.W. Roy (nog eventjes en hij is de tweelingbroer van Marco Borsato), De Kift en Kathleen Edwards (voor velen wél een revelatie) en Jenny Lewis (waar is de Rabbit Fur Coat-Jenny gebleven?).

En na al deze kommer en kwel de albums die het haalde tot mijn top 10 van dit jaar.

Johnny Flynn - A Larum
Favoriet nummer: "Tickle Me Pink"

The Gaslight Anthem - The '59 Sound
Favoriet nummer: "The '59 Sound"

Murry Hammond - I Don't Know Where I'm Going But I'm on My Way
Favoriet nummer: "Next Time Take The Train"

Kat Flint - Dirty Birds
Favoriet nummer: "Go Faster Stripes"

Modena City Ramblers - Bella Ciao
Favoriet nummer: "Mondina's Bella Ciao"

Slim Cessna's Auto Club - Cipher
Favoriet nummer: "Ladies in the Know"

Elliott Brood - Mountain Meadows
Favoriet nummer: "Without Again"

Kathy Mattea - Coal
Favoriet nummer: "You'll Never Leave Harlan Alive"

Ane Brun - Changing of the Seasons
Favoriet nummer: "Gillian"

Peter Bradley Adams - Leavetaking
Favoriet nummer: "Always"

En dan nu maar eens beginnen met de tientallen of misschien wel honderden albums van dit jaar die ook de moeite waard zijn. Zeer benieuwd ben ik nog naar Roosbeef, The Inlaw Sisters, Olabelle, Ryan Adams, Fleet Foxes, No Blues, Mark Olson & Gary Louris, etc etc etc.

Odetta (1930 - 2008)

2008-12-03T23:22:00.005+01:00

De Amerikaanse folkzangeres en burgerrechtenactiviste Odetta is dinsdag op 77-jarige leeftijd overleden in New York. Met haar protestliederen inspireerde de zangeres in de jaren zestig artiesten als Bob Dylan, Joan Baez en Janis Joplin.

Anaïs Mitchell - Hymns for the Exiled (2004)

2008-11-25T00:28:00.016+01:00

Anaïs Mitchell is een singer/songwriter uit Vermont. Haar eerste album "The Song They Sang When Rome Fell" heeft ze in 2002 opgenomen en dat lijkt wel zo'n beetje het meest onvindbare album alle tijden te zijn. In 2003 was ze één van de winnaars van de "New Folk Competition" op het prestigeuze Kerrville Folk Festival. Daar werd ze door critici ook veelvuldig vergeleken met Bob Dylan en Joni Mitchell. Haar stem heeft inderdaad veel weg van die van Joni Mitchell, maar is toch compleet anders. Het doet af en toe zelfs kinderlijk aan. Haar teksten zijn zowel cultureel/maatschappelijk als politiek bewust. Op dit vlak kan ze zich dan ook bijna meten aan Bob Dylan. In 2004 komt haar album "Hymns for the Exiled" uit. Hierop zijn ook diverse Arabische invloeden te horen. Dit invloeden zijn gevoed door haar studie in het Midden-Oosten. Op het nummer "Two Kids" zingt ze zelfs een stukje in het Arabisch. Daarnaast staan er ook, een soort van, liefdesliedjes op dit album zoals "Cosmic American". Al was het niet om haar aparte en zeer mooie stem dan is dit album zeker de moeite waard om eens te beluisteren om haar tekstuele diversiteit, met referenties naar o.a. T.S. Eliot en "Thousand and One Arabian Night".

David Ackles - American Gothic (1972)

2008-11-21T00:04:00.008+01:00

Toen dit album in 1972 uitkwam bereikte het slechts de 167e positie in de American Billboard Charts. Decennia later is dit album uitgegroeid tot een cultklassieker onder muziekliefhebbers.
Ackles schreef al vanaf de jaren '60 nummers voor Elektra. Later kreeg hij ook de mogelijkheid om zelf zijn nummers op te nemen. "American Gothic" is zijn derde album en is geproduceerd door Elton John's songwriter partner Bernie Taupin. Ackles en Taupin ontmoeten elkaar in 1970 waar Ackles opent voor Elton John in de Troubadour Club in Los Angeles. Om zijn stelling "in order to get a perspective of you country, you have to leave it" kracht bij te zetten woont hij van september 1971 tot mid 1972 in Engeland waar hij ook dit album omneemt.
De nummers op op "American Gothic" hebben wel iets weg van kleine toneelstukjes. Ze zijn rijkt georkestreerd en bevatten soms cabaresque melodieën, maar zijn toch gebaseerd op de verhalende folkstijl zoals die van Woody Guthrie. Bij tijd en wijle heeft zijn stem wel iets weg van die van Neil Diamond. En dat is in deze echt geen negatief punt. Vele grote hedendaagse artiesten zoals Elvis Costello, Tom Waits en Frank Zappa verklaren schatplichtig te zijn aan het werk van de in 1999 aan deze kanker overleden singer/songwriter.

Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)

2008-11-18T00:23:00.006+01:00

Alhoewel ik "The Times They Are A-Changin'" altijd gezien heb als mijn favoriete Dylan-plaat begin ik na een paar luisterbeurten van "Blonde on Blonde" serieus te twijfelen. Waar "The Times They Are A-Changin'" zich nog sterk richt op de folk-roots van Dylan is "Blonde on Blonde" is de start van een singer/songwriter die zich niet meer gebonden ziet aan één stijl of een bepaald genre. Na zijn memorabele optreden op het Newport Folk Festival evolueerde Dylan exponentieel, zowel muzikaal als tekstueel. Zo weet hij na het vermeende drugslied "Rainy Day Women #12 & #35" moeiteloos om te schakelen naar prachtige quasi liefdesliedjes als "Just Like a Woman". En zoals vaak het geval is bij Dylan weet je na het diverse malen beluisteren van een liedje nog steeds niet precies wat hij er werkelijk mee bedoelt heeft. Zo is mij nog steeds niet duidelijk of "Just Like a Woman" nu een lofzang of een neerbuigende sneer betreft. Dit ook de grote kracht van Dylan. Bij iedere luisterbeurt ontwaar je nieuwe connectie en stel je nieuwe theorieën op die bij de volgende luisterbeurt weer compleet van tafel worden geveegd. Ook het veelvuldig gebruik van een mondharmonica stemt mij meer dan gelukkig. Waar dit instrument op voorgaande albums nog erg op zich zelf staand instrument was weet Dylan het op dit album wonderschoon te verwerken in de overige instrumentatie zodat het gebruik ervan niet meer zo prominent op de voorgrond treedt. "I Want You" beschouwde ik altijd als mijn favoriete Dylan-song van dit album, maar na herbeluistering van dit sublieme album ben ik tot de conclusie gekomen dat het kiezen van je favoriete liedje ongeveer gelijk moet staan aan het kiezen van je favoriete kind. Een ondoenlijke en onmogelijke keuze. Zo is het epos aan zijn ex-vrouw Sara Lownds; "Sad Eyed Lady of the Lowlands" van dusdanige schoonheid dat ik heel goed kan begrijpen dat de tienermeisjes in die dagen compleet idolaat waren van deze nonchalante jongen uit Minnesota. En daarnaast zijn er nog de prachtig verhalende liedjes als "Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again" en "4th Time Around".

Holly Williams - The Ones We Never Knew (2004)

2008-11-11T00:08:00.038+01:00

Van de kleindochter van Hank Williams, als ook de half-zus van Hank Williams III, had ik eigenlijk een geheel andere stijl verwacht. Alhoewel ze de jongste telg is uit dé countryfamilie van de vorige eeuw (The Carter Family even buiten beschouwing gelaten) bevat haar muziek totaal geen invloeden meer van haar opa. Daarentegen heeft ze meer gemeen met de pop-country van haar vader, Hank Williams Jr. Haar stem is erg aangenaam maar mist naar mijn mening toch net dat scherpe randje. Zo klinkt een nummer als "Sometimes" net iets té gladgestreken. Ze doet het zeker niet onverdienstelijk, maar naar mijn mening zijn er in dat genre betere vertolksters zoals Lucinda Williams en Kathleen Edwards.

The Roches - Will You Be My Friend? (1994)

2008-11-06T00:44:00.015+01:00

Blijkbaar is het niet alles goed wat er blinkt in mijn platenkast. Alhoewel ik de zusjes Roche (Suzzy, Terre en Maggie) toch best wel hoog heb zitten is dit een van de slechtste kinder cd's die ik in tijden heb gehoord. De mooie harmoniën die ik ken van hun debuutalbum maken plaats voor bijna irritante samenzang. Het leukste nummer op het album "Uncle Dave" is dan ook gezongen door het kinderkoor The Misbehavers (Lucy Roche, Shelley Gladwin, Frances Geller en Zac Posen). The Roches doen er goed aan hun oor eens te luister te leggen bij Dan Zanes (The Del Fuegos) of Elizabeth Mitchell (Ida).

Jesse Malin - The Fine Art of Self Destruction (2002)

2008-11-03T21:17:00.025+01:00

Produced by Ryan Adams staat er op de achterkant van het album te lezen en dat is ook duidelijk te horen op het eerste album van de ex-D Generation frontman. Zijn voorliefde voor singer/songwriters als Bob Dylan, Neil Young en Steve Earle is ook sterk terug te horen in zijn eigen werk. Het album opent met "Queen of the Underworld" een mooi bitterzoet alt. country epos. Daarna volgen meer prachtige roots rock nummers. Op praktisch elk nummer wordt hij vocaal bijgestaan door Melissa Auf der Maur (Hole, Smashing Pumpkins). Verplichte kost voor fans van Ryan Adams of Uncle Tupelo.

Robinella - Solace for the Lonely (2006)

2008-10-30T20:24:00.019+01:00

Robinella (Bailey) komt aardig in de spotlights te staan na het uitbrengen van haar derde album "Robinella and the CC Stringband" in 2003. Van "Man Over" wordt zelfs een videoclip gemaakt. Na dat album gaan zij en haar man Cruz Contreras (de CC in de CC Stringband) uit elkaar en volgt in 2006 haar eerste solo album waar ook nog veel ex-Stringband leden op meespelen. De liedjes op dit album zijn fijn in het gehoor liggende jazzy bluegrassliedjes. Ook de Melanie cover "Brand New Key" krijgt dit laid back sausje mee maar blijft toch dicht bij het origineel. Het nummer "Little Boy" is een vreemde funky eend in de bijt maar een welkome afwisseling op het anders wel wat té relaxte album. Een tweede soloalbum schijnt later dit jaar nog uit te komen.