L-FM (13 juli 2010)

Weer een nieuwe radio-uitzending. Nummers over plaatsen was ditmaal het thema.

Alabama - Song of the South; Larkin Poe – Fairbanks, Alaska; Fats Domino – Walking to New Orleans; Trampled by Turtles – New Orleans; Chip Taylor & Carrie Rodriguez - Let’s Leave This Town; Teri Joyce – Austin, Texas, USA; Buddy Miller – That’s How I Got to Memphis; Raina Rose – Nashville; Caroline Herring - Colorado Woman; .357 String Band – Milwaukee, Here I Come; Nanci Griffith - Going Back to Georgia; I See Hawks in L.A. – Midnight in Orlando; Uncle Earl - Bony on the Isle of St. Helena

Band of Horses – Laredo; Lucinda Williams – Minneapolis; Otis Gibbs – Kansas City; Merle Haggard - Take Me Back to Tulsa; Kate Tucker & The Sons of Sweden – New Orleans; Butch Hancock - West Texas Waltz; Dixie Chicks – Lubbock or Leave It; Gretchen Peters & Tom Russell - Snowin' on Raton; Brother Dege – The Battle of New Orleans; Pete Seeger - Banks of the Ohio; Becky Schlegel – Cincinnati; Johnny Cash - The Road to Kaintuck; Sally Spring – Mentone, Alabama

Lonnie Donegan - Showcase (1956)

Het was niet de heupwiegende tieneridool Elvis Presley die halverwege de jaren '50 als eerste de Engelse muziekindustrie wakker schudde, maar een Schotse jazzinstrumentalist die al zeer snel bekend zou worden als de King of Skiffle. Deze Lonnie Donegan was al vanaf de vroegere jaren '50 actief in diverse jazzbands waarvan de Chris Barber's Jazz Band de meeste bekende was. Ten tijde van zijn lidmaatschap van de Ken Colyer's Jazzmen speelde Donegan samen met bandleden Ken Colyer en Chris Barber tijdens optredens "skiffle-breaks". Deze skiffle-breaks waren een idee van Ken Colyer's broer Bill en sloegen direct aan bij het publiek. Het duurde dan ook niet lang voordat Donegan zich compleet toelegde op het skiffle-werk en in 1955 een enorme hit scoorde met "Rock Island Line".

"Showcase" is het debuutalbum van Donegan als solo-artiest. Het album bevat covers van onder andere bluesgrootheden als Leadbelly ("I'm Alabammy Bound") en Leroy Carr ("How Long, How Long Blues") en countrylegende A.P. Carter ("Wabash Cannonball"). Donegan's karakteristieke folkblues stem doet bij tijd en wijle een zwarte blues shouter vermoeden en niet een blanke skiffle-speler uit Glasgow. In "Alabammy Bound" en de traditional "I Shall Not Be Moved" wordt zijn tenorstem perfect aangevuld door de basstem van gitarist Denny Wright. Tot 1962 was Donegan immens populair in het Verenigd Koninkrijk, maar door de opkomst van The Beatles en andere beatgroepen raakte hij al snel op de achtergrond.

L-FM (15 juni 2010)

Weer een nieuwe radio-uitzending. Country-rock was ditmaal het thema.

John Fogerty - Bad Moon Rising; The International Submarine Band – Folsom Prison Blues/That’s All Right; The Flying Burrito Brothers - Sin City; Steve Young – I’m a One Woman Man; The Byrds - My Back Pages; Chris Hillman – (Take Me in Your) Lifeboat; The Everly Brothers - On the Wings of a Nightingale; Rick Nelson – Walkin’ Down the Line; Linda Ronstadt - Blue Bayou; Ian Matthews – Propinquity; Eagles – Desperado; The Amazing Rhythm Aces – Life’s Railway to Heaven; Steve Earle - Guitar Town; Michael Nesmith – Silver Moon

Doug Sahm - Nitty Gritty; Goose Creek Symphony – Symphony Music ; The Flatlanders - See the Way; Dillard & Clark – Don’t Come Rollin’; Joe Ely - The Road Goes on Forever; Gene Clark – Tried So Hard; Jimmie Dale Gilmore – Ripple; The Gosdin Brothers – Woman’s Disgrace; John Fogerty – Rockin’ All Over the World; Great Speckled Bird – Bloodshot Beholder; Steve Earle & Sharon Shannon - The Galway Girl; The Grateful Dead – Friend of the Devil; Emmylou Harris & Linda Rondstadt - For a Dancer; Roger McGuinn – Bag Full of Money; Eagles - Take It to the Limit

Memphis Minnie - The Best of Memphis Minnie (2008)

Gitaarspelende blueszangeressen zijn zeer spaarzaam. Maar dit selecte groepje is wel van een zeer hoogstaand niveau. Wat te denken van Sister Rosetta Tharpe, Elizabeth Cotten of Memphis Minnie. De laatste naam zal de meesten het minst bekend in de oren klinken. En dit terwijl Minnie oftewel Lizzie Douglas een van de meest invloedrijke figuren was in de vooroorlogse blues.

In 1929 trouwde ze met gitarist Joe McCoy met wie ze een muzikaal duo vormde. Tijdens de jaren '30 trok ze naar Chicago alwaar zij een van de grondleggers was van de Chicago Blues. Na slechts vier jaar strandde haar huwelijk met McCoy waarna ze in 1939 hertrouwde met Ernest "Little Son Joe" Lawlars. Tot op 61-jarige leeftijd bleef Minnie actief in de Chicago bluesscene en vervolgens keerde ze in 1958 samen met Little Son Joe weer terug naar Memphis.

Dit album - met de subtitel "1933-1937" - bevat opnames van Minnie tijdens haar hoogtijdagen eind jaren '30. Van de klassieke blues songs als "I'm Bad Luck Woman" en "Caught Me Wrong Again", opgenomen tijdens de fameuze mei 1936 sessie, tot de meer georchestreerde country blues opgenomen in 1937. Anders dan de subtitel doet vermoeden staan op deze cd ook nummers die opgenomen zijn in juni 1938, haar laatste sessie voordat zij in contact kwam met Little Son Joe een jaar later.

Hank Snow - The Southern Cannonball (1961)

Zoals vele succesvolle artiesten had ook Hank Snow een belabberde jeugd. Toen hij 8 jaar was scheidde zijn ouders en kwam hij bij zijn grootmoeder te wonen. Vier jaar later hertrouwde zijn moeder en verhuisde kleine Hank weer terug naar zijn moeder. Zijn stiefvader was echter een gewelddadig man en sloeg Hank herhaaldelijk. Moe van het misbruik liep hij op zijn twaalfde weg van huis waarna hij aan het werk ging op een vissersboot.

Ten tijde van "The Southern Cannonball" was Snow al over zijn commerciële hoogtepunt heen. Vooral in de vroege jaren '50 scoorde hij de ene hit naar de andere. Dat wil echter niet zeggen dat dit een minder album is. Integendeel, dit album bevat een aantal van zijn beste songs. Naast twee Jimmie Rodgers klassiekers ("My Blue Eyed Jane" en "The Southern Cannonball") bevat dit album ook een vervolg op zijn hit "I'm Movin' On"; "I'm Movin' In". Snow's voorliefde voor Spaanse ritmes en melodieën is ook op dit album duidelijk aanwezig in "Panamama" en "When Mexican Joe Met Jole Blon". Al met al een zeer sterk album van een van de laatste honky tonk countrysterren.

L-FM (18 mei 2010)

Weer een nieuwe radio-uitzending. Dit keer stonden immigratiesongs centraal.

Pete Seeger with Sweet Honey in the Rock, Doc Watson and The Little Red School House Chorus - This Land is Your Land; David Massengill - My Name Joe; Woody Guthrie - The Great Dust Storm; The Pogues - Thousands Are Sailing; Bruce Springsteen - I Ain't Got No Home; Po' Girl – Fernanda; Johnny Cash - I've Been Everywhere; Tom Russell - Who's Gonna Build Your Wall?; The Del McCoury Band - Rambling Boy; Kadril - The Americans Have Stolen My True Love Away; De Danann - Rambling Irishman; Steeleye Span - Gone to America

The Stanley Brothers and The Clinch Mountain Boys - I Long to See the Old Folks; The Seeger Family - When I First Came to This Land; Bruce Springsteen - Pay Me my Money Down; Among the Oak & Ash - Joseph Hillström 1879-1915; Billy Bragg - Joe Hill; The Dubliners – Deportees; The Waifs - London Still; Chip Taylor & Carrie Rodriguez - Sweet Tequila Blues; Kadril - Amerika is een Schoon Land; The Black Family - Rathlin Island (1847); Billy Bragg - This Land is Your Land; The Sean O’Neill Band - Goodbye Johnny Dear/Old Bog Road/Farewell to Galway

Burl Ives - Favorites for Children (1974)

De naam Burl Ives zal voor altijd verbonden zijn met Rudolph the Red-Nosed Reindeer, de NBC/CBS kerstmis special. Hij is namelijk de stem van Sam The Snowman, de verteller van het verhaal. Een rol die perfect bij zijn "vriendelijke grootvader" imago paste. Zijn overige werk is grotendeels onbekend bij het grote publiek. Zo ook zijn LP "Favorites for Children", een album voor de allerkleinsten. Het album bestaat uit vier verhaaltjes en vier bijbehorende liedjes. Ives' diepe, warme stem past perfect bij de door Barbara Hazen geschreven vertellingen en dat maakt het album een aangename luisterervaring voor zowel ouder als kind.