Paul Robeson - Songs of Free Men (1943)

Het levensverhaal van Paul Robeson kent talrijke hoogtepunten maar ook diepe dalen. In zijn jonge jaren was hij een begenadigd sportman en in het bezit van maar liefst 15 varsity letters in niet één maar vier verschillende sporten (football, honkbal, atletiek). Daarnaast studeerde hij rechten aan de universiteit van Columbia. Na zijn afstuderen in 1923 was hij de eerste zwarte Amerikaan die bij een van de meest vooraanstaande New Yorkse advocatenkantoren, Stotesbury and Miner, ging werken. Daar ging hij echter weer snel weg nadat een blanke secretaresse weigerde door hem gedicteerde brieven te typen vanwege zijn huidskleur ("I never take dictation from a nigger"). Tevens sprak hij minimaal 10 talen en heeft hij in meer dan 25 verschillende talen nummers opgenomen.

Het was juist ten tijde van dit album dat zijn roem en status langzamerhand begonnen af te nemen. Robeson uitte openlijk kritiek tegen de leefomstandigheden van de zwarte Amerikanen in de zuidelijke staten was eveneens actief in de bestrijding van het lynchen. Ook weigerde hij een niet-communist verklaring te tekenen. Robeson was dan ook een van de weinige Amerikanen die zich niet openlijk keerde tegen het communisme. Sterker nog, een aantal nummers op dit album komen van de hand van de Russische componisten Ivan Dzerzhinsky en Isaac Donayevsky. Maar Robeson beperkte zich niet tot enkel klassieke werken. Met zijn diepe zangstem zong hij ook veelvuldig spirituals en folksongs als "Joe Hill" en "The Peat-Bog Soldiers" ("Die Moorsoldaten"). Door zijn imposante en krachtige stem was veel instrumentatie dan ook overbodig. Zodoende werkte Robeson voor dit album ook enkel samen met zijn vaste metgezel Lawrence Brown die zorgt voor de pianobegeleiding.

Ruim tien jaar geleden, een kleine honderd jaar na Robeson's geboorte in 1898, is dit album heruitgebracht met de toevoeging van veel zijn overige werk uit de jaren '40. Op deze heruitgave is de diversiteit van zijn composities nog beter hoorbaar. Een van de toegevoegde nummers is zijn meest bekende nummer "Ol' Man River" uit de musical "Showboat". Al met al is dit een voortreffelijk album van niet enkel een groot zanger, maar vooral een groot mens.

Jesse Thomas

De kleine Jesse Thomas is een vrolijk ADHD-typetje dat alle kanten op stuitert. Eind 2008 besloot ze om haar thuishaven in Covington, Kentucky te verlaten en op zoek te gaan naar het "grote" succes in Los Angeles. Na een aantal demo's en de nodige YouTube filmpjes resulteerde dat vorig jaar in een platencontract bij Red Parade Music. In het voorjaar van 2010 volgde haar eerste echte album "Hazel EP". Het nummer "You I Want" van deze EP was in februari 2011 Starbucks "pick of the week". Jesse is ondertussen (zowel letterlijk als figuurlijk) druk bezig met de opnamen van haar nieuwe album.

L-FM (22 februari 2011)

De uitzending van 22 februari stond in het teken van Woody Guthrie. Veel songs door, van en over hem.

Woody Guthrie – This Land is Your Land; Woody Guthrie, Cisco Houston & Sonny Terry – Square Dance Medley; Woody Guthrie – Dust Bowl Blues; Arlo Guthrie – Ring-Around-a-Rosy Rag; John Mellencamp – Do Re Mi; Bob Dylan – Song to Woody; Bob Dylan – Pretty Boy Floyd; Woody Guthrie – Tear the Fascists Down; Bruce Springsteen – I Ain’t Got No Home; The Almanac Singers – The House of the Rising Sun; Pete Seeger – Dr. King on Violence (spoken); Sarah Lee Guthrie & Johny Irion – Dr. King; Jan de Smet – Alles Goed; Brennen Leigh – Pretty Boy Floyd; Billy Bragg – This Land is Your Land; U2 – Jesus Christ; The New Christy Minstrels – This Land is Your Land

Billy Bragg & Wilco – Way Over Yonder in the Minor Key; John Mellencamp – Johnny Hart; Cisco Houston – Old Lone Wolf; Eliza Gilkyson – Peace Call; Country Joe McDonald – So Long (It’s Been Good to Know Yuh); Billy Bragg & Wilco – I Was Born; Joel Rafael Band – Sierra Blanca Massacre; Elizabeth Mitchell – Car Car; Billy Bragg & Wilco – All You Fascists; Ramblin’Jack Elliott – Ranger’s Command; Tim Grimm – Pretty Boy Floyd; Billy Bragg & Wilco – Against th’ Law; Jan de Smet – Vrooaar; Billy Bragg & Wilco – California Stars; Pete Seeger – This Land is Your Land; Billy Bragg & Wilco – Ingrid Bergman

Sammy Walker - Song for Patty (1975)

Een jonge vrouw met een machinegeweer siert de hoes van Sammy Walker's "Song for Patty". Op de achtergrond wordt ze omringd door een enorme vuurzee. Een hoes die zodoende veel vragen oproept. Wie is deze vrouw en waarom staat zij bewapend voor een grote brandhaard? De vrouw op de hoes is, zoals de titel van het album al doet vermoeden, Patty. Patricia Campbell (Patty) Hearst is de kleindochter van miljonair William Randolph Hearst. Op 4 februari 1974 werd zij door een kleine linkse groep, die zichzelf de Symbionese Liberation Army (SLA) noemde, uit haar appartement ontvoerd.Twee maanden later, op 15 april 1974, werd ze gefotografeerd terwijl ze samen met vier leden van de SLA de Hibernia bank op Sunset Avenue beroofde. Ze liet weten dat ze haar naam had veranderd in "Tania" (naar een medestrijdster van Che Guevara) en dat ze zich had aangesloten bij de SLA. Nadat er een arrestatiebevel tegen haar werd uitgevaardigd, werd ze samen met twee leden van de SLA in september 1975 gearresteerd. Zes andere oorspronkelijke SLA-leden werden gedood tijdens een belegering door een groep van 500 politieagenten. De politiemacht had het huis waarin de SLA-leden verschanst zaten in brand gezet in de hoop dat ze het zouden verlaten. Deze hele operatie werd rechtstreeks uitgezonden op de televisie. Hearst verklaarde later dat ze leed aan zware vorm van het Stockholmsyndroom.

In het 6 minuten durende titelnummer wordt het leven Patty Hearst van voor en tijdens haar SLA-tijd bezongen door de 22-jarige singer/songwriter Sammy Walker uit Norcross, Georgia. Walker's herkenbare stemgeluid zal een ieder doen denken aan de tien jaar oudere Bob Dylan. Zijn nasale zangstem en bijbehorende akoestisch gitaar lijken bijna een identieke kopie van Dylan. Ook qua songwriting liggen ze in elkaars verlengde. Walker heeft eveneens een voorkeur voor maatschappijkritische en politiek-sociale teksten. Zelfs qua uiterlijk vertonen de twee singer/songwriters overeenkomsten. Van de 12 songs op dit album komen er 10 van de hand van Walker. Daarnaast is er plaats voor twee covers "I Ain't Got No Home" (Woody Guthrie) en "Bound for Glory" (Phil Ochs). De maatschappijkritische teksten zijn naast het titelnummer duidelijk te horen op "The Ballad of Johnny Strozier". Strozier was een zwarte man die een 40 (!) jarige gevangenisstraf kreeg opgelegd naar aanleiding van een ongewapende overval op een winkel in Georgia. Maar Walker heeft ook zijn luchtige en komische kanten zoals te horen is in het nummer "Funny Farm Blues" waar hij weer klinkt als een andere groot singer/songwriter, John Prine. Walker is zeker geen productieve muzikant. Na 4 albums in de jaren '70 volgde enkel nog "Old Time Southern Dream" (1994) en "Misfit Scarecrow" (2008). Desondanks klinkt zijn latere werk nog even fris en bevlogen als zijn eerste composities uit de jaren '70.

Violeta Parra - Las Últimas Composiciones de Violeta Parra (1966)

Samen met Víctor Jara was Violeta Parra dé exponent van de Chileense (folk)muziek van de jaren '60. Het was ook Parra die mede aan de basis stond van "La Nueva Canción Chilena" ("Het Nieuwe Chileense Lied"), een linkse, ideologische stroming in de Latijns-Amerikaanse muziek. Maar waar Jara in 1966 zijn naamloze debuutalbum uitbracht, was "Las Últimas Composiciones de Violeta Parra" reeds Parra's laatste plaatopname.

Violeta del Carmen Parra Sandoval werd op 4 oktober 1917 geboren in San Carlos een kleine stad in het zuiden van Chili. Reeds op negenjarige leeftijd verliet ze de schoolbanken en leerde ze zichzelf gitaar leren spelen. Slechts drie jaar later schreef ze al haar eeste nummers. Enkele jaren daarna vertrok ze, op uitnodiging van haar broer, naar Santiago om daar te studeren. Maar ook daar voelde ze zich niet op haar plaats. Ze zwierf met haar gitaar langs de bars en peñas (clubs) van Santiago waar ze voornamelijk traditionele muziek ten gehore bracht. In 1937 trouwde ze met Luis Cereceda, een spoorwegarbeider. In 1948 scheidde het stel waarna Parra het opvolgende jaar opnieuw in het huwelijk trad. Uit dit huwelijk werden twee dochters geboren die beide op vroege leeftijd overleden.

Naar aanleiding van een langdurige ziekte was Parra in 1960 geruime tijd aan bed gekluisterd. Rusteloos als ze was begon ze te werken als arpillerista (het ververvaardigen van Chileense tapijten). In datzelfde jaar kwam ze in contact met Gilbert Favre, een Zwitserse muzikant die de folklore van Chili bestudeerde. Al snel mondde deze vriendschappelijke relatie uit in een turbulente liefdesverhouding. Ook rond die tijd werd de muziek van Parra meer diepgaand, zowel politiek als filosofisch. Na een hevige relatie met veel hoogte- maar ook veel dieptepunten besloot Favre om in 1966 de relatie te beëindigen. Parra schreef het ontroerende "Run Run Se Fue P'al Norte" naar aanleiding van deze droevige gebeurtenis. Veel van de nummers op dit album refereren - in soms prachtige beeldspraak - aan het verlies van een geliefde. Zelfs de schijnbaar opgewekte albumopener "Gracias a la Vida" ("Met Dank aan het Leven") heeft een melancholieke en bitterzoete ondertoon. Het nummer heeft overigens later een bredere bekendheid heeft gekregen door covers van Mercedes Sosa en nog later Joan Baez.

Na de breuk met Favre raakte Parra in een diepe depressie. In een poging van haar vrienden en familie om haar uit deze depressie te halen werd er een nationale tour onder de naam "Chile Sings and Laughs" georganiseerd. Door het warme ontvangst van het publiek bloeide Parra zienderogen op. Deze opleving was echter van korte duur. Op 5 februari 1967 beroofde ze zich door pistoolschot van het leven.

L-FM (8 februari 2011)

De uitzendingen volgen elkaar nu in korte tijd op! Dit is onze "love" uitzending van 8 februari. Wees niet bang voor enkel zoetsappige liedjes want deze uitzending laat alle facetten van de liefde langskomen. Van "I Luuuv You" tot "You’re the Reason Our Kids Are Ugly".

The Burns Sisters – I Am a Patriot; Kimmie Rhodes – Just One Love; Lana Rebel – Loniest Love Song; The Everly Brothers – Love Hurts; A.A. Bondy – Lovers’ Waltz; Christine Albert – Take Me Dancing; Hello Saferide – My Best Friend; Fats Domino – Your Cheating Heart; Stacey Earle – Is It Enough (I Luuuv You); Sinead Lohan – Disillusioned; Sarah McLachlan – Ice Cream; Gordon Lightfoot – Cotton Jenny; The Mammals – 1952 Vincent Black Lightning; Carrie Rodriguez – I’m So Lonesome I Could Cry

Kasey Chambers – Not Pretty Enough; Chip Taylor & Carrie Rodriguez – Angel of the Morning; Kacey Jones & Delbert McClinton – You’re the Reason Our Kids Are Ugly; Elvis Presley – Wooden Heart; Buddy Holly – Everyday; Tom Russell – Darkness Visible; JW Roy – Kortsten Dag; Cowboy Junkies – Misguided Angel; Carolyn Mark & NQ Arbuckle – Fireworks; Ray Wylie Hubbard – Without Love (We’re Just Wastin’ Time); Bright Eyes – First Day of My Life; Sonny Landreth – Love and Glory; Jon Shain – Song for Jojo; Laïs – ’t Zoutvat; Danny Santos – Loved

L-FM (25 januari 2011)

Het heeft even geduurd, maar langzamerhand zullen alle uitzendingen van 2011 ook online gezet worden. Onze eerste uitzending - van 25 januari - had "trucks" als thema. Veel luisterplezier!

Grateful Dead – Truckin’; Steve Earle – This Highway’s Mine; Dave Carter & Tracy Grammer – Highway 80 (She’s a Mighty Good Road); Bread – Truckin’; Ramsay Midwood – Monster Truck; Joe Ely – The Road Goes on Forever; The Gourds – Fine Leather Truck; Kendel Carson – I Like Trucks; Jim & Jesse – Diesel on my Tail; Eagles – Ol’ 55; Jake Brennan & the Confidence Men – In My Stepdad’s Truck; Boxcar willie – Truck Drivin’ Son of a Gun; The Dolly Ranchers – Truck Driver; Lyle Lovett - The Road to Ensenada; Split Lip Rayfield – Truckin’ Song; Ry Cooder – The Dying Truck Driver

Don Williams- Down the Road I Go; Adie Grey – Grandpa’s Advice; The Byrds – Ballad of Easy Rider; The Bottle Rockets – Love Like a Truck; Waylon Jennings – I’m a Ramblin’Man; Great Lakes Myth Society – The Salt Trucks; Steve Earle – Hillbilly Highway; Laura Cantrell – Roll Truck Roll; Old Crow Medicine Show – Highway Halo; John Hiatt – Drive South; Waylon Jennings - On the Road Again; Shelley Campbell – Typical Truckstop; Ry Cooder – Suitcase in My Hand; Katy Mattea – Eighteen Wheels and a Dozen Roses; Terri Clark – A Little Gasoline